Fakat nafile, insan aklını bir şeye verdi mi kurtulamıyor ondan. Daima düşünmekle ve daima da aynı şeyi düşünmekle insan aşkın bir fikri-işgal olduğunu kabul ediyor.
Bineceğin trenlerin soluğu tükenmesin. Ayağını attığın yerler deprem görmesin. Denizler uslu, vapurlar yollu olsun. Ferman et rüzgâr beni de alıp oralara atsın. Mutlu ol. Allah beni kahretsin. Gözlerinden öperim. Ellerinden öperim. Öperim kızı öperim. Öperim oğlu öperim.
Her ay başı aldığım maaş; sattığım zamanın değerini ve hayallerimi unutmam için verilen bir rüşvet. Kazandığım para aslında gerçek miktarından çok daha kıymetli. Karşılığında zamanımı, ömrümü veriyorum. Değiyor mu? Benim için ruhuma anlam katmayan hiçbir şey değerli değildir. Değmiyor.