Cesareti güzel bir meyve gibi yüreklerinde saklayanlar da yaşadı yeryüzünde. Gerçeği çekinmeden haykıranlar da yaşadı. Dünyamızı çepçevre kuşatan azgın keşmekeş içinde, el yordamıyla da olsa didinen ve halkların hayatına aydınlık getirmek için çabalayanlar da yaşadı. Henüz bilinmeyen bazı gerçekleri ve daha önemlisi, artık unutulmuş gerçekleri haykırdılar insanlara.
Her insan, elbet önemlidir, tek tek alırsak, fakat cehalet bizleri bir birimizden ayırıyor ve ne zaman karlerimize boyun eğsek dağılıyor, birbirimizden uzaklaşıyoruz. Her insan, yüzyılların sindirdiği korkaklığı ve uşaklık ruhunu taşıyor benliğinde. Yüreği hınçla, nefretle ve olağanüstü şeytanlıktarla dolu kimselere yem oluyor.
Ve bazı adamlar, uzakta, çok uzakta onlar, yığınlar adına düşünüyor, yığınlar adına bazı şeyleri istiyorlar. Yığınların ellerini, ayaklarını kurnazlıkianna alet ediyor, kullanıyorlar; bazen ileriye sürüyor, bazen geri çekiyorlar insanları; bütün ipleri ellerinde tutuyor ve başkentlerin saraylarında yaşıyorlar.