Bir Adam, Bir Deniz, Bir İnatEdebiyat
Bazı kitaplar büyük olaylar anlatır, bazıları ise tek bir mücadeleyi. 
Yaşlı Adam ve Deniz ikinci gruba ait.
İlk bakışta yaşlı bir balıkçının denizle ve dev bir balıkla mücadelesini okuyoruz. Ama satırların altında insanın kendi sınırlarıyla, yalnızlığıyla ve yenilgileriyle hesaplaşması var. Santiago’nın denize açılışı sadece bir av hikâyesi değil; insanın vazgeçmemeye dair inadı, kendine duyduğu saygıyı koruma çabası.
Ernest Hemingway’in dili her zamanki gibi yalın. Büyük duygular büyük cümlelerle değil, sessizliklerle ve tekrarlarla veriliyor. Bu yüzden kitap bazen çok sakin ilerliyor gibi görünse de, aslında okurun içinde yavaş yavaş büyüyor.
En çok da şu düşünce kaldı aklımda: İnsan her zaman kazanamayabilir ama mücadele etme biçimiyle kim olduğunu gösterir.
Yaşlı Adam ve Deniz ikinci gruba ait.
İlk bakışta yaşlı bir balıkçının denizle ve dev bir balıkla mücadelesini okuyoruz. Ama satırların altında insanın kendi sınırlarıyla, yalnızlığıyla ve yenilgileriyle hesaplaşması var. Santiago’nın denize açılışı sadece bir av hikâyesi değil; insanın vazgeçmemeye dair inadı, kendine duyduğu saygıyı koruma çabası.
Ernest Hemingway’in dili her zamanki gibi yalın. Büyük duygular büyük cümlelerle değil, sessizliklerle ve tekrarlarla veriliyor. Bu yüzden kitap bazen çok sakin ilerliyor gibi görünse de, aslında okurun içinde yavaş yavaş büyüyor.
En çok da şu düşünce kaldı aklımda: İnsan her zaman kazanamayabilir ama mücadele etme biçimiyle kim olduğunu gösterir.
Ernest Hemingway’in Yaşlı Adam ve Deniz adlı eserinde, 84 gün boyunca tek bir balık bile yakalayamayan yaşlı bir balıkçının 85. günde yeniden denize açılması anlatılıyor.
Yaşlı balıkçı Santiagonun dev bir kılıç balığıyla mücadelesini, yalnızlığını ve iç dünyasını kendi kendine moral vermesini okuyoruz.
Ayrıca çocukla balıkçı arasındaki sevgi ve güven ilişkisi de romanın en etkileyici yanlarından biri.
Yenilgiyi kabullenmeme, zorluklar karşısında dimdik durma ve umudu kaybetmeme, sabır ve direniş temalı bir eser olduğunu okuyucuya aktarılmak isteneninde bunlar olduğunu düşünüyorum. Bu arada konusunu tam hatırlayamadığım için ikinci kez okuduğum ilk kitaptır kendileri.
Ernest Hemingway Yaşlı Adam ve Deniz
Ernest Hemingway Yaşlı Adam ve Deniz
Kısa ve Alegorik Metinlerin LanetiEdebiyat & Roman
Bir akşam oturup "hadi bir seferde okuyup bitireyim." niyetiyle elime aldığım bir kitaptı bu kitap. Ama hiç kolay oldu mu? Hayır. Ben bu kadar alegorinin olduğu kitapları seviyor muyum? Bence hayır. Ne anlatacaksan bir olay örgüsü içinde çok da alegori olmayacak şekilde dinlemeyi tercih ederim. Benzer hisleri Ernest Hemingway 'in Yaşlı Adam ve Deniz isimli novellasını okurken de hissetmiştim. Bu tarz kitapları okurken kişisel gelişim kitabı okuyormuş gibi hissediyorum. Alegorik eser anlamında 
José Saramago 'nun eserlerini bu nedenlerle seviyorum. Hem akıp giden bir anlatı söz konusu oluyor hem de çokça hisse çıkarabiliyorsunuz.
Hakkını yemeyeyim bu kitaptan daha fazla şey çıkarılabilir. Büyük kardeş-küçük kardeş anlatımını çok farklı örgüler (şiddet, güç, iktidar, düzen vb. kavramlar) üzerinden okuyabiliriz. Ancak ben bu tarz ögeleri bir kurgu içerisinde ufak ufak bana hissettirilmesini ve bunun üzerine düşünmeyi tercih ederim. Bu tarz kitaplarda ise okurken sürekli şu his içinde oluyorum: Bu okuduğum kısım aslında başka bir dünya anlatıyor. Bunun sürekli olması da okumanın akıcılığını baltalıyor bence.
Benzer şekilde kuyu, karanlık, kuyudan çıkma, aydınlığa erişme metaforları da bu şekilde okumalara açık metaforlar. Kitap bu anlamda politik okumalara da çok açık. Bu tür kitapları okumayı sevenlere tavsiye edebilirim. Ancak benim gibi düşünen kişilere tavsiye etmiyorum. Bilmiyorum belki kitapla ilgili okuduğum diğer incelemeler ışığında ileride okursak daha farklı bir zevk alabilirim. Kısa kitapların laneti de bu sanırım.
Atilla'nın Atını Çalan Çocuk 
İvan Repila
Ernest Hemingway 'in Yaşlı Adam ve Deniz isimli novellasını okurken de hissetmiştim. Bu tarz kitapları okurken kişisel gelişim kitabı okuyormuş gibi hissediyorum. Alegorik eser anlamında José Saramago 'nun eserlerini bu nedenlerle seviyorum. Hem akıp giden bir anlatı söz konusu oluyor hem de çokça hisse çıkarabiliyorsunuz.
Hakkını yemeyeyim bu kitaptan daha fazla şey çıkarılabilir. Büyük kardeş-küçük kardeş anlatımını çok farklı örgüler (şiddet, güç, iktidar, düzen vb. kavramlar) üzerinden okuyabiliriz. Ancak ben bu tarz ögeleri bir kurgu içerisinde ufak ufak bana hissettirilmesini ve bunun üzerine düşünmeyi tercih ederim. Bu tarz kitaplarda ise okurken sürekli şu his içinde oluyorum: Bu okuduğum kısım aslında başka bir dünya anlatıyor. Bunun sürekli olması da okumanın akıcılığını baltalıyor bence.
Benzer şekilde kuyu, karanlık, kuyudan çıkma, aydınlığa erişme metaforları da bu şekilde okumalara açık metaforlar. Kitap bu anlamda politik okumalara da çok açık. Bu tür kitapları okumayı sevenlere tavsiye edebilirim. Ancak benim gibi düşünen kişilere tavsiye etmiyorum. Bilmiyorum belki kitapla ilgili okuduğum diğer incelemeler ışığında ileride okursak daha farklı bir zevk alabilirim. Kısa kitapların laneti de bu sanırım.
Atilla'nın Atını Çalan Çocuk İvan Repila
Ernest Hemingway Yaşlı Adam ve Deniz kitabında asllında bir hayat mücadelesinin, başarma duygusunun ve öğrenme gururnun önemi bağlamında bir kurgu kurmuştur. Bu kurgunun ışığında ana karakterin başından geçen olgu ve olaylar dikkate alındığında bireyin 'başarıya' olan açlığı ve inancı yaş skalasının üzerinde olduğu anlaşılacaktır.
Yaşlı Adam ve Deniz kitabında yer yer Santiago'nun yaş baremi üzerinden atıfta bulunarak yukarıda da bahsettiğimiz 'başarı' inancı ve açlığı bağlamında diğer çocuk karakter olana da hem bir baba sevecenliği hem de öğretmen olma özelliği göstermiştir. Belki de Ernest Hemingway derinden vermek istediği mesaj hayatımızda kaybetmemiz gerek duygunun asla umutsuzluğa düşmemeiz gerektiğidir. Çünkü insan tüm canlılık ve varoluşsal erdemlerini 'umut' kavramı üzerinden geleceğe dönük resmettiğinde yaşamak ve çabalamak için bir nedeni olduğunu da göstermitir.
Kitabın diline değinecek olursak; sade ve duru bir anlatımla birlikte, gemici kavramları olması belki okuyucuyu biraz zorlayabilir. Bu terimleri aştığımızdaysa kitap çok kolay okunan bir yeterlilik göstermektedir. Hatta ilahi ve kahraman bakış açısının karışık bir şekilde kullanılması kurulan anlatı sentaksının daha çok güçlenmesine yardımcı olmuştur.
Sonuç olarak; Ernest Hemingway Yaşlı Adam ve Deniz kitabında yaşamak denilen eylem ve erdemin yaşla birlikte derinleşen izlerini anlatmış ve gelecek nesle de aktarım sağlamaya çalıştığını hikayeleştirerek göstermiştir. Bu minvalde eser okunması kolay ancak anlaşılması ince ve gizli noktları itibariyle zor diyebileceğimiz bir anlam siferi kurmuştur."Ernest Hemingway- Yaşlı Adam ve Deniz" Hakkında..Yaşlı Adam ve Deniz Ernest Hemingway- Yaşlı Adam ve Deniz
İkili diyaloglar ile başlayan kitap başlangıçta orta halli bir hava veriyor.. kitaptan sıkılmadım fakat çok da gönüllü hissetmedim.. Çocuk ve ihtiyar arasındaki bazı diyaloglar biraz havada kalıyor ve bazı sözleri kimin söylediğini anlamakta güçlük çekiyorum.. Balıkçı terimleri de biraz fazla aslında yayınevi kaynaklı bazı rahatsızlıklarım var hikaye ile ilgili değil.. Yarısını henüz bitirmişken kitaba çok da haksızlık etmemem gerektiği hissine kapıldım. Uyumam gerektiği için elimden zar zor bıraktım.. Tıpkı yaşlı adamın teknesini çeken balık gibi kitap da bizi çekip duruyor sona doğru.. İhtiyar adam yalnızlığın dibindeki belirsizliğe doğru dev balık tarafından sürükleniyor.. Yine de gerçekçi bir inatçılıkla misinasına asılmaya devam ediyor.. Tüm olasılıkları düşünmeye çalışıp korkmamaya çalışıyor.. Ama çok çok korktuğu bayağı belli.. Balığı bırakamaz tutunduğu o balık değil aslında hayat.. Büyük ihtimallede bu onun sonu olacak diye düşünüyordum.. Fakat öyle olmadı.. Gerçekten gücünün son raddesine kadar çabaladığı anlaşılan ihtiyar.. 5 metrelik köpekbalığını altetti.. Ancak diğer köpekbalıkları ona bu zaferin keyfini bırakmadılar.. Birçok konuda hazırlıksızdı.. En büyük eksikliği de yalnız olmaktı.. Hırsı hayatına mal oluyordu neredeyse.. Denizcilikten anlayan biri daha net canlandırabilir belki zihninde sahneleri.. Benim gibileri için ise birkaç resimli çizim eklense fena olmazdı.. Hayatta her şeyini yitirmiş, yalnızca birkaç yeteneğinden ufak tefek hatıraları kalmış bir ihtiyar için küçük bir çocuğun varlığının bile ne kadar önemli olduğunu açıkça görebiliyoruz..1000Kitap
Yaşlı Adam ve Deniz Ernest Hemingway- Yaşlı Adam ve Deniz
İkili diyaloglar ile başlayan kitap başlangıçta orta halli bir hava veriyor.. kitaptan sıkılmadım fakat çok da gönüllü hissetmedim.. Çocuk ve ihtiyar arasındaki bazı diyaloglar biraz havada kalıyor ve bazı sözleri kimin söylediğini anlamakta güçlük çekiyorum.. Balıkçı terimleri de biraz fazla aslında yayınevi kaynaklı bazı rahatsızlıklarım var hikaye ile ilgili değil.. Yarısını henüz bitirmişken kitaba çok da haksızlık etmemem gerektiği hissine kapıldım. Uyumam gerektiği için elimden zar zor bıraktım.. Tıpkı yaşlı adamın teknesini çeken balık gibi kitap da bizi çekip duruyor sona doğru.. İhtiyar adam yalnızlığın dibindeki belirsizliğe doğru dev balık tarafından sürükleniyor.. Yine de gerçekçi bir inatçılıkla misinasına asılmaya devam ediyor.. Tüm olasılıkları düşünmeye çalışıp korkmamaya çalışıyor.. Ama çok çok korktuğu bayağı belli.. Balığı bırakamaz tutunduğu o balık değil aslında hayat.. Büyük ihtimallede bu onun sonu olacak diye düşünüyordum.. Fakat öyle olmadı.. Gerçekten gücünün son raddesine kadar çabaladığı anlaşılan ihtiyar.. 5 metrelik köpekbalığını altetti.. Ancak diğer köpekbalıkları ona bu zaferin keyfini bırakmadılar.. Birçok konuda hazırlıksızdı.. En büyük eksikliği de yalnız olmaktı.. Hırsı hayatına mal oluyordu neredeyse.. Denizcilikten anlayan biri daha net canlandırabilir belki zihninde sahneleri.. Benim gibileri için ise birkaç resimli çizim eklense fena olmazdı.. Hayatta her şeyini yitirmiş, yalnızca birkaç yeteneğinden ufak tefek hatıraları kalmış bir ihtiyar için küçük bir çocuğun varlığının bile ne kadar önemli olduğunu açıkça görebiliyoruz..
Gulf Stream’de, kayığıyla yalnız başına avlanan yaşlı bir adam vardı ve seksen dört gündür balık tutamamıştı. İlk kırk gün yanında Manolin isimli küçük bir çocuk bulunmuştu. Çocuk her şeye rağmen yaşlı Santiago’yu bırakmak istemiyordu; fakat ailesi, balık tutmadan avare avare gezen bir teknede olmasını uygun görmüyordu. Yaşlı adam da ona gitmesini salık vermişti. Zira kendini uğursuz olarak nitelendiriyor ve bu uğursuzluğun küçük çocuğa da bulaşmasından korkuyordu. Senelerini ve ömrünü uçsuz bucaksız okyanusta, akıntıların ardında balıkları arayarak geçiren Santiago, son bir ava çıkacaktı; hedefi, mucizevi bir balık tutup adına yaraşır bir son ile noktayı koymaktı.
Elinde avucunda olan, yani pek az şeyle kayığına bindi ve okyanusun sonsuzluğunda kısmetini aramaya çıktı. O, okyanusla, dalgalarla, tuzla ve balıklarla kardeşti. Onları kendinden bir parça olarak hissediyor; kimi zaman balık avladığı, daha doğrusu onları öldürdüğü için içten içe üzülüyordu. Fakat yapacak bir şeyi yoktu; hayatta kalmak, karnını doyurmak ve başkalarının da karnının doyması için bunu yapmak zorundaydı.
Epey açılmış, sahil ile köyün ışıkları iyiden iyiye kaybolmuştu. Oltasına bir şeylerin vurduğunu duyumsadı. Sert darbelerden, bunun büyük bir balık olduğunun ayrımına vardı. Evet, olmuştu: Aradığı kısmet oltasının ucundaydı. Fakat bu büyük balığa hükmedecek kadar genç değildi. İçinden defalarca “Keşke çocuk da benimle olsaydı.” diye geçirdi. Bir savaş başlamıştı kılıç balığı ile arasında; günler sürecek, sabrını, gücünü, inancını zorlayacak bir savaş… Pes etmedi. O, senelerce ne balıklar avlamış, nelere tanık olmuştu. Şimdi, aradan seksen dört gün geçtikten sonra bu balığı kaçıramazdı. Gerekirse ölürdü; evet, ölümü de göze almıştı ve pes etmedi.
Büyük balığı yakaladı. O kadar büyüktü ki onu