Şeyh Muhyiddin, Fütuhat'ın 181. Bab'ının başında şu şiiri zikreder:
"Şeyhe hürmet aslında Rabbimize hürmettir
Allah'a edep için şeyhe hürmet gerektir.
Onlar yol gösterirler, Allah'a götürürler,
Kurbet vesilesiyle dâim desteklenirler.
Peygamber vârisidir meşâyıhın tamamı,
Hakk'tan gayri konuşmaz āriflerin lisanı.
Mihraplarda duruşu Peygamber duruşudur
Allah'tan istekleri hakikat muştusudur.
Şeriata muhalif görürsen bir hareket
Terkediver onları, Allah'a havale et.
Taklid etme o halde, sakın peşinden gitme
Çünkü akıllarını kaybetmişler Rabbinde
Şeriattan şaşana aslâ-kat'â uyulmaz
Allah'tan haber verse itibara alınmaz."
İlk beyitteki şeyhe hürmetin Allah'a hürmet olması, Allah'ın şeyhlere hürmeti emretmesi sebebiyledir. Yoksa murad; şeyhlere olan hürmet Allah'a olan kadar olacak demek değildir. Farkı anla.
181-Ölçüp tartmayı doğru yapın, eksik yapanlardan olmayın.
182-Doğru terazi ile tartın.
183-insanların hakkı olan şeyleri kısmayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın.
184-sizi ve önceki nesilleri yaratandan korkun.