Toplumlar da depresyona girer, psikoz geçirir ve kontrolünü kaybeder.Ancak sonuçları bireysel yaşantılarla kıyasladığımızda daha yıkıcı olur.
Savaşlar katliamlar bunun sonuçlarıdır
Görünür dünyaya tutunma için elimizden geleni yapıyoruz ancak herhangi bir "uyaran" yoksunluğunda
ne yapacağımız şaşırıyor kendimizi
uyusturmak için yeni bağımlılıklar icat ediyoruz.
Halbuki, aynı saatlerde yüzlerce teğmen, eski okul arkadaşları, baba evlerini neşeli kahkahalar arasında bir şölen gidermişcesine terk ediyorlardı
Neden onun dudaklarınada Sevgi dolu
yüreklendirici sözcükler sıradan ve anlamsız lakırdılar çakıyordu ki ?