Kitabın ilk yarısını okurken çok zorlandım, çok sıkıcı geldi fakat ikinci yarısı muhteşemdi. Tanpınar, kesinlikle her okurun okuması gereken bir yazar.
Yaklaşık 5 yıldır kendi şarkı sözlerimi yazıp bu sözlerin üzerine gitarım ve mızıkamla besteler yapıyorum. Henüz yeni olduğum bu mecrada bundan sonra arada bir yazdığım sözlerden birkaç dize aktarıp içimi dökmek istiyorum. 2014 Nisan'dan beri içimde şiddetini tarif edemediğim bir hüzün, bir melankoli var. 2019 Şubat'tan beri ise bu hüzün ve melankoliye yaşamdan zevk almama eklendi. Son dönemde karamsarlık hayatımın merkezine oturdu. Yazıyı nasıl sonlandıracağımı bilemedim sayın okuyucu. Zaten konuşurken de böyleyimdir ben. Zor konuşurum fakat bu sefer de susacağım yeri bilemem. Kendimi toplumdan soyutlamam (belki de soyutlandırılmam) bu yüzdendir... Kim bilir?
Ağladım, ağladım gözyaşlarımı durduramadım
Üzüntü dolu dünyamda ben hiç mutlu olamadım
Yanaklarım, gözlerime "Yeter artık!" dedi
Çünkü; onlar, mutsuz olmayı sevmezdi...
Tiyatro ve sinema dünyasından hepimizin tanıdığı ve sevdiği isimlerle yıllarca çalışmış olan başarılı aktör Zafer Algöz'ün bu anı derlemesini özellikle tiyatroyla ilgilenenlerin okumasını şiddetle tavsiye ediyorum. Bazı bölümlerde gerçekten kahkaha attırıyor. :)