H.Meriç Doruk
@1976meric
18 yıllık İngilizce öğretmeni...Çocuk kitapları ve öyküler yazıyor....Okumak ve yazmak yaşama nedeni...
Yazdığı çocuk kitapları bu hayatta yaptığı en iyi şey...
30 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Bir Hasan Ali Toptaş hayranı olarak diyebilirim ki,o bildiğimiz üslubunun dışına taşarak daha sade daha anlaşılır ,başı sonu belli bir öyküleme metodu kullanarak anlatmış olayları.İlk defa birHasan Ali romanını gece okuyup bitirdim,hatta başlarda acaba Hasan Ali Toptaş okumuyor muyum,yoksa bu kitabı başka biri yazdı da kapaklar mı karıştı diye düşündüm.Sıcacık bir baba oğul aile romanı...Bir Denizlili olarak memleketimi böyle bir usta kalemden dinlemek benim için ayrı bir tat oldu...Ama dediğim gibi klasik bir Hasan Ali Toptaş romanı kesinlikle değil...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnanılmaz lezzetli inanılmaz destansı bir kitap...Okuyup anlamalı,anladıklarımızı da kafamıza iyice kazımalıyız.Öyle bir kazımalıyız ki hafımıza hiç aklımızdan çıkmasa bugünlere nasıl geldiğimiz!Keşki mümkün olsa da herkes okusa...
Ayşe Kulin'i ilk bu kitapla tanıyacak olanlar için hayal kırıklığı olabilir...Şu meşhur üçlemesini ne amaçla yazdığını hala anlamış değilim.(Gizli Anlar Yolcusu,Bora'nın kitabı,ve Dönüş)Nefes Nefese,Veda,Sevdalinka,Köprü kitaplarında gibi kalsın yüreğimde isterdim Ayşe Kulin'i...
Ne gerek var ki buna?diye sordum çok beğendiğim severek okuduğum Ayşe Kulin'e...Eşcinsellik tamam kabul var ancak bir gecede tamamen değişen ve neredeyse ilahi bir aşk gibi gökten iniveren bir yaklaşımla başlayan romanı hemen elimden bıraktım.Tabi ki böylesine önemli bir konu her kesim tarafından ele alınıp anlatılmalı sosyal ve psikolojik açılardan değerlendirilmesi toplumun tabuları açısından önemli.Ancak bu romanda olduğu gibi değil.Saçma bulduğum için bıraktım önyargılarımdan dolayı değil...
Nazan Bekiroğlu'ndan yine harika bir kitap...Elime aldığımda çocuk gibi çarptı kalbim ve çok heyecanlandım.Sonra sanırım her okurun yaptığını yaptım bir "Nar Ağacı"beklentisiyle bir solukta bitireceğimi düşündüğüm k
itabın başına geçtim.Yalnız aradığımı bulduğum çok da söylenemez.Nazan Hanım sıradan bir hayatı konu almış...Hiç evlenememiş ,hevesleri kursağında kalmış ,annesinden başka kimsesi olmamış,zaman içinde yaşlanmış ve yalnız yaşamış bir kadının öyküsü konu ediliyor romanda.1930lardan alıyor okuyucu Nazan Hanım 70lere kadar getiriyor.Bunu yaparken de geçmişe ait herşeyi anlatıyor o mükemmel betimlemeleri ile.Gaz lambasından tutun kalaylı bakır kaplara sandık örtülerinden mevlid şekerine,radyonun tarihçesinden ihtilallere,doğumdan ölüm merasimine kadar kültürümüze ve tarihimize ait ne varsa tek tek bıkıp usanmadan ince ince anlatıyor.Bu yüzden zaman zaman"hadi artık birşeyler olsun,bir olay meydana gelsin de başka bir heyecanla çevireyim sayfayı"dediğim çok oldu.Kitabın adı her ne kadar Mücella olsa da neredeyse kitabın sonuna kadar hep annesi Neyyire hanımın gözlerinden okuyorsunuz romanı.Mücella'yı hemen hemen hiç hissetmiyorsunuz.Duygularını iç dünyasını ancak birkaç yerde öğrenebiliyorsunuz.Nazan Hanım bir vefa borcunu öder gibi yazmış romanı...Sanki gelecek kuşaklara anılarından birikenleri aktarmak istemiş hiç unutulmasınlar diye ...annelerimizin dantel örtüleri,vitrin süsleri,karpuz lambalar,damat ve gelin bohçaları,akide şekerleri,bir fincan kahvenin hatrı ,komşulukları ve dostlukları,tek katlı bahçeli çiçekli evleri Mücella'nın çeyiz sandığına koyar gibi eşsiz benzetme ve tasfirlerle tek tek yerleştirmiş...kıymetini bilmediğimiz bir köşeye fırlatılıp atılan herşeyi dikiş makinasından bakır sahanlara kadar herşeyi...insan ruhuyla hayat bulan onca cismi ve
