"Herhangi bir şeyi sınırlandırmak çok güçtür.
Dünyayı, yaşamı sınırlandıramayız. İyi kabul ettiğimiz, tatlı, güzel dediğimiz birçok davranışta, duyguda yabanlık vardır.
Örneğin tutkuda; müzikte. Seçme hakkın vardı oğlum
Ve sen bu hakkı kullandın."
Her zamankinden daha fazla unutulmuş hissediyorum kendimi.
Birkaç adım atıp duruyorum.
İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum:
İki kent arasındayım;
biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor.
Beni kim hatırlar?