Yürürken bir yandan da şarkı söylüyordum çünkü kendimi mutlu hissettiğim vakitlerde, mutluluğunu paylaşacak eşi dostu olmayan her adam gibi, kendi kendime mırıldanmayı seviyordum.
"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim." dedi: " Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda."
Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok. Oturduğu yerden insanları tanıyamayacağını söyledim. Bu tutumla kimseyle arkadaş olamazdı. "Öyleyse bende hayatımın sonuna kadar aynı yerde, kımıldamadan oturacağım," dedi. "Herkes istediği kadar koşsun. Beni anlayacak insan, oturduğum yerde de beni bulur."