Camdan buz gibi dışarıyı izlerken, bacaklarım kalorifer peteğine deyipte, sıcağı hissedince vücudum. Aklım hep doğuya gider. Gözlerimde Avrupanın huzurlu ve barış dolu bir şehiri, aklımda doğuda ayağında ayakkabısı olmadan, mümkünse gidebildiği sobalı okulunda titreyen bir çocuk, yıkık duvarlar arasında dik durmaya çalışan bir baba, ekmek kaygısı ile gelecek yaratmaya çalışan bir anne....
İşte böyle hayat bir yanda çok, bir yanda yok, kıt kanaat yaşayanlar ise...