Kendini unutup aç gözlerle kıza baktı. Burada yaşamaya, uğrunda mücadele etmeye, elde etmeye ve evet, uğrunda ölmeye değecek bir şey vardı. Kitaplarda yazanlar doğruydu. Dünyada böyle kadınlar vardı.
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu.
İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu.
İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayıncaya kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu.
İnsan yalnız kalıyordu.
Yalnız.
Yalnız.
Parasız insan, insan sayılmıyor. Oysa, parayı kazanmak için insanlıktan ne kadar vermek gerek, değil mi? Bütün namus, soyluluk, onur, hep paraya veriliyor. Kadınlar namuslarını, erkekler onurları hep para için çamura atıyorlar. Bir kadın, para için bedenini değil, tek bir bakışını bile vermemeli.