Fatma yerli
@1ffatmaa
öğretmen
Erzincan
null
8 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Adı çıkacağına canı çıksın insanın yüz kere bin kere... Polikuşka’nın ki gibi.
Hayat bu ya vezir de olur rezil de olur da bir kere kendisi olamaz insan.
Beklentiler içinde bir o yana bir bu yana döner de döner. Ta ki birinin gözünden haksız yere düşene kadar.
Gerçi Polikuşka’nın durumu biraz farklı. Adını temizlemek, kendini göstermekti niyeti.. Yıpranmış şapkasının, gafil avlayan uykusunun zamansız bastıran ayazın pençesine düşüpte emaneti yitirene kadar.
Her çağın fazlaca Polikuşka’ya kucak açtığını söyleyebiliriz.Ancak bu bir başka.Gerek aile yaşantısı, mesleği, yaşadığı ortam, en önemlisi de kendisini aklama öyküsüyle diğerlerinden ayrılıyor bence..
Ahh..Güzelliği uğruna ruhundan vazgeçen Dorian..
Salt iyiliği ve güzelliği savunan Basil ile sınıf farkını gözeten,hayatını kendisi gözlemleyip tabiri caizse deneylerle destekleyip tezler oluşturan;bu tezlere de insanları çok çabuk inandıran Harry ve ikisi arasında sıkışıp kalmış olan Dorian.. Taa ki Basil’in portreyi bitirip sunmasına kadar..Ve bu sunumdan sonra edilen bir dilek...Dileğin kabul olmasıyla başlayan sayısız suç, ahlaksızlık ve bunun gibi bir çok şey;bunlar sonucunda kirlenen ruh ancak yüze değil portreye yansıyan habis yüz..
Değişmeyen tek şey Dorian’ın madde güzelliği.
Bir solukta okunabilecek ustaca kurgulanmış, ayrıntılı betimlemeleriyle, şaşırtmacasıyla merakı üst seviye de tutan bir anlatım..
Saf Bir Yürekİnsan ve Duygular
Narin Felicite.Hayatında mutluluk hariç birçok acıyı tadan Felicite..
İhanete uğramış,mutlu bir yuva kuramamış ancak hayata küsmemiş;kendine hep oyalanacak,tutunacak bir dal bulmuş ve yaşadığı süre boyunca her gününü muhteşem bir bağlılıkla sürdürmüş.Son nefesinde bile tutunduğu şeylerden vazgeçmeyen Felicite’nin yaşadıklarını gerçekçi ve özgün anlatımıyla bize sunan Flaubert’in en özel eserlerinden bir tanesi, kesinlikle okumalısınız..
Piruze..açmamış gül goncası, acıların kadını, hasretlerin annesi Piruze.. aşkın mahpusu,sevginin kölesi Piruze...
Babasının işimden dolayı ülkeler dolaşmış,dolaştıkça serpilmiş bir kadının gerçek aşkını Şam’da bulmasıyla başlayan acılar, çileler, yüreğe sığmayan acılar. İşte bu kadının yaşamını okurken adeta kendimden geçtim.Bir insan bu kadar acıya, iftiraya, hasrete nasıl katlanabilirdi?Ama Piruze katlandı hem de sonuna kadar.
Çocuklarının hasretiyle yanıp kül oldu.. Daha kocasından ayrılmadan biten aşkının yerinde ise yeller esiyordu.Sanırım Piruze’nin tek aşkı çocuklarıydı.Onlar için hep ayakta kaldı.
Aşk ne kadar sürerdi? Peki aşk dediğimiz şey gerçek miydi?Bir gün üçüncü şahıs bu aşkı bitirebilir miydi? Aşk her şeye katlanmak mıydı? Sonu aldatılmak olsa bile..
Piruze bir ömrünü harcamasına sebep olan sorulara yaşantısıyla cevap buldu.
Her bir sayfasını ayrı bir heyecanla okuduğum bu kitabı kesinlikle okumalısınız dostlarım.
Kadınların sihri olduğuna inanılan bir kasabada yaşayan Tierney ve diğer kadınların acımasız ve dehşet verici “Erdem Yılları”.
Kadınların sihirden kurtulabilmeleri iyi tek yolu Erdem Yılından kaybedeceği her ne olursa olsun (göz,kulak,parmak hatta kalp)SAĞ çıkmak.
Kitabın her sayfasında bazen korku ile heyecan bazen de sonsuz bir ümitle okumaya devam ettim. Sayfalar ilerledikçe kafamda cevaplayamadığım tek bir soru oluştu. “Kadınlar hemcinslerine neden zarar verir?” Günümüz koşullarına bakınca da Erdem Yılı kadınlarından pek bit farkımız yok gibi görünüyor.Şuan bile içimizden bazıları ölüyor..Ölen kadınları ölümlerimden önce de ölümlerinden sonrada ilk yaftalayan ilk ve en ağır eleştirilere maruz bırakan yine bizleriz.
İşte bu kitap bize birbirimizi eleştirmek yerine düzeltmeye çalışmamız gerektiğini gösteriyor.
Belkide gerçek sihir budur.”Dayanışma”
