Zaten,bir felakete sükun ve soğukkanlılıkla tahammül edenlerin manzarası,o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateş yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için ,insan sürekli bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür...