özge eren
@1gezer1okur
15 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabın adı Huzur, huzursuzluğun romanı..
Dört bölümde aktarılıyor dört ana kahramanın hikayesi..
“Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında
Yekpare bir anın
Parçalanmaz akışında..”
Huzurun sayfalarında dolaşırken kulağımıza çalınır bu dizeler, Mahur beste gelir akla, boğazda bir köşe bakarken yahut akarken denizin üzerinde bir sandalda..
Huzura ulaşabilecek miydi?
İçini kemiren duygular, zihninde yankılanan düşünceler, kendi ruhuyla yaşadığı iç savaş..
Aşkın, düşüncenin, mücadelenin ve hatta savaşın sessiz bir hali bu roman..
Evet, bazen anlamak için tekrar tekrar okunan cümlelerle,fazlaca betimlemeyle karşılaşabilirsiniz ancak kitaplar bize bir şeyler katmayacaksa, neye yarar okumak?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mina ve Ma şu an kaç kişinin hayatına dokunmuş, kaç kişinin gerçeğine ışık tutmuştur kim bilir. Öyle zamanlar yaşar ki insanoğlu, Mina’nın değişiyle ‘insanoluşu’ bazen kendini kaybeder,kendi gerçeğini kaybeder; fiziken oradadır o andadır ancak zihni onu başka yerlere sürükler ve kabullendirir, yönlendirir. Bize düşen anda kalıp seçimlerimizle var olabilmek ve seçimlerimizin sorumluluğunu alabilmektir, unutmayın.. Anda kal, gerçeğinle yola devam et o zaman huzuru ve mutluluğunu bulacaksın.. Unutmadan, her nasip vaktine esirdir... keyifli okumalar. Herkesin kendi olabilmesi ve kendisini bulabilmesi dileğiyle ..
Martin Eden1000Kitap
Puan vermedi·520 syf.··
Beğendi
·2020 8. kitabı
·20 günde okudu
·Okunma: 12 Aralık 2020 02:27
Etrafımızdaki insanlar bizi biz olduğumuz için mi sever? Yoksa kariyerimiz, gelirimiz, bulunduğumuz konum, işimiz belki dış görünüşümüz? Tam olarak neyi sever insanlar? Bizi biz olduğumuz için seven kaç kişi vardır? Ya da bizi sevdiği şekile sokmak istemeyen, olduğumuz gibi kabullenen kaç kişi sayabiliriz?
İhtiyacımız olduğunda yanımızda olmayanlar , makam mevki belki para.. işler tersine döndüğünde ve artık hiç bişeye ihtiyacımız kalmadığında sahi ne olur onlara ?herkes teker teker tersine döner..
Çok şey söylemek istemek ama hiç bi şey söylememek. Tanımsızlık. Hangi duygudan bahsedebilirdi ki insan, öyle güzel bir anlatım varki insan kitapta kayboluyor. Bittiğine üzüldüm. Kitap iki devrin kesişmesi, bir çok farklı açıdan düşüncenin ortaya konması. Savaşı yaşayanların acı tecrübesiyle, uzaktan seyredenlerin bambaşka yaşantıları. Gör beni, duy beni buradayım! Bazı hikayelerde ve kişilerde kendini bulabilmek. Gerçek duyguları tadabilmek ve onlara şahit olmak. Çok güzeldi çok!
Bana çok şey kattı. Kitap bitsin istemedim, o eski zamanlar, tozlu raflar.. tarih! Geçmişe gidemediğimiz ama geçmişin bize kitaplarla geldiği okudukça okumak istediğimiz yaşanmışlıklar.. okurken İstanbul’u gezmek gibi ..
