Kendi var oluşunu geçiştirenler, başkalarının var oluşunu da ucuz sözcüklerle geçiştirme uğraşındalar. Aslında bir yandan kendilerini de geçiştirme çabası bu. Ne kadar önemsizleştirirsen o kadar uzak tutarsın zihninden.
Hepimiz güvenceyi biriktirdiklerimizde ararken, o ölümün ansızın gelişinin biriktirmeyi nasıl gülünç bir duruma soktuğunu anlatıyordu hâl lisanıyla. Ölüm bu biriktirdiklerini beklemez diyordu kanaatkar bir edayla.
"Onları bavullar gibi parmaklarımda taşıdım. Ya da omuzlarıma attım. Kollarımda taşıdıklarım sadece çocuklardı. İşim bittiğinde gökyüzü yanan gazete kağıdı gibi sapsarıydı. Yakından baktığımda kelimeleri, manşetleri, savaşın ilerleyişiyle ilgili yorumları görebiliyordum. Hepsini alaşağı etmeyi, gökyüzünü gazete gibi buruşturup bir kenara fırlatmayı nasıl da isterdim."