B.Nur
@1muhendishanim
Bonis nocet, qui malis parcit.
(Kötüleri affeden, iyilere zarar verir.)
Mühendis
Yüksek Lisans
İstanbul
338 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
8/10
2025 4. kitabı
Toplumsal sorunları ele alıp, adil bir düzen oluşmasını savunan her kaleme saygım sonsuz. Sabahattin Ali'nin "Sırça Köşk" adlı kitabı da bunlardan biri. "Tariz" ve "Trajikomik" kavramlarının, her bir hikayeyi okuduğunuzda, kafanızdan onlarca kez geçeceğine eminim. Farklı hikayelerden oluşan bu kitapta benim birkaç favorim oldu. Sıralama yapacak olursam: 1-Kurtla Kuzu 2-Sırça Köşk 3-Çilli ve Katil Osman. Bu güzel eseri herkesin okumasını tavsiye ediyor ve incelememi Sabahattin Ali'nin o meşhur sözüyle noktalıyorum: "Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegane tesellidir." :)
Reklam
Bu dünyadan bir "Yavuz" geçti...·390 syf.·
9/10
2022 9. kitabı
Eseri okumamın birinci sebebi Yavuz Sultan Selim'e olan hayranlığım, ikinci sebebi ise Şah İsmail'le olan rekabetidir. İki dev ismin mücadelesi hem heyecan verici hem de hüzünlü... Yavuz'a olan sevgimi bir kenara bırakıp kitabı ve tarihi makaleleri objektif olarak okuduğumu belirtmek isterim; kim yüzde yüz haklı veya haksız bunun cevabı bence yok çünkü hatasız kul olmaz. Fakat şu sorunun cevabı bence net: "Kim daha haklıydı?"... Peki bu savaşa girilmeli miydi derseniz gönül isterdi ki keşke girilmeseydi, lakin mücadele kaçınılmazdı ve kabul edelim ki ikisi de büyük hükümdarlardı, tabi ki bir kazanan bir de kaybeden olacaktı...
Aslında eser tipik bir İskender Pala romanı, buram buram edebiyat kokan cümleler, betimlemelerle süslenmiş ve merak uyandıran bir dil mevcut. Fakat diğer yandan bazı konuları fazla uzatan bazı temel konulardan da azıcık bahseden bir eser niteliğinde benim için. Örneğin Taçlı Sultan konusunun fazla uzadığını; yaklaşık 400 sayfalık bir kitapta Çaldıran Savaşı daha fazla anlatılabilir, İdris-i Bitlisi ile birlikte Kürtlerin bu zaferdeki rolü daha detaylı işlenebilirdi diye düşünüyorum... Özetle güzel bir romandı okumanızı tavsiye ederim. Sözlerime son verirken bu güzel eseri bize sunan İskender Pala'ya teşekkür ediyor ve Yavuz Sultan Selim'in kaleminden birkaç sözcük bırakıyorum:
Şîrler pençe-i kahrımdan olur iken lerzân
Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek...
Yunus Çetinkol'a sevgilerle...·88 syf.·İnsan ve Toplum
10/10
2022 7. kitabı
Öncelikle kitap hakkında şunu söylemeliyim ki birçok emek ve çalışma sonucunda ortaya çıkmış ve yazarın ilk kitabı olmasına rağmen didaktik özelliği muhteşem olan bir eser; ayrıca kitabın mini bir "Robin Hood psikolojisi" içerdiğini de söyleyebiliriz. Eserin ikinci bölümünde babası vefat eden bir genç adamı, üçüncü bölümünde ise annesi vefat eden bir genç adamın yaşadıklarını akıcı bir dille, merak uyandıran bir anlatımla, kendinize sorular sorduracak şekilde, insan ve toplum psikolojisini iç dünyanızda sorgulatacak bir düzeyde anlatan, toplumsal farkındalığı yükseltecek bir eser niteliğinde. Hikayelerin devamı gelecek hissi barındırdığını da eklemeliyim ve de verilen ana fikir vuruculuğu der susarım. Sokağın çocuklarının da tıpkı bizim gibi birer "insan" olduğunu vurgulayan bu eseri, ben yazarın ilk kitabı olmasına rağmen verdiği mesajlarla birlikte çok sevdim ve sizlerin de seveceğine inanıyor şiddetle tavsiye ediyorum. Son olarak unutmamalıyız ki: "Her doğru bir gün elbet ortaya çıkar."
Yazarı Yunus Çetinkol'un kalemine sağlık, başarılarının devamını diliyorum...
9/10
2021 36. kitabı
İnsanda sıkılmadan okuma isteği uyandıran, akıcı, kısa ve öz bir eser bana göre. Baş kahramanlardan Pertev Bey ve Müjgan Hanım'ın aşk macerasını anlatıyor. Aslında Pertev, Müjgan'a olan duyguları sayesinde gerçek aşkın ne demek olduğunu anlamaya başlıyor. O kadar çok mutsuz sonlara alışmışız ki bu hikayenin sonunun mutlu bitmesi hoş bir tebessüm bırakıyor insanın yüzünde :) Ve bence daha fazla okunma sayısını hak ediyor :) Mehmet Rauf'un kalemine sağlık...
10/10
2021 24. kitabı
Uzun zamandır beni bu kadar heyecanlandıran ve meraklandıran bir eser okumamıştım. Adeta soluksuz bir şekilde okudum. Gogol'un betimlemeleri sanki ruhuma işledi ve itiraf etmeliyim ki biraz da ürküttü :) Gogol'un şu zamana kadar okuduklarım arasında en beğendiğim eseri diyebilirim. Fakat sonu tam bir hayal kırıklığı ve hüsran yarattı bende, sinir bozucuydu benim için, tam da finale gelinmişti oysa ki... Ayrıca kitaptan çıkarmamız gereken en büyük ders, şeytani duyguların dönüp dolaşıp en sonunda insanın kendisine zarar vermesidir. Her neyse, derler ki Gogul'un "Palto"su meşhurdur ama ne yalan söyleyeyim benim gönlüm "Portre"den yana :)
