1okur1fikir
@1okur1fikirr
Instagram @1okur1fikir
Ters köşeEdebiyat
Zülfü Livaneli’nin tam bir ters köşe yaptığı, beş yıllık bir çalışmanın ürünü olan romanı Kaplanın Sırtında.
Sultan 2.Abdülhamid’in tahttan indirilerek Selanik’e sürülmüş ve burada 3.5 yıl boyunca tek görüşebildiği kişi askeri hekim olan Atıf Bey olmuştur. Roman olarak okuduğumuz bu eser Atıf Bey’in Sultan ile sohbetlerinden aldığı notlardan oluşturulmuştur.
“İnsanlar benden bahsederken neyi unuttular biliyor musunuz? Benim de bir insan olduğumu… diyerek kendini adeta savunuyor Abdülhamid Han. Siyasi hayatından ziyade, sürgün hayatında yaşadığı iç hesaplaşmayı okuyoruz. Kendini, dönemini, Osmanlı Devletini değerlendirmelerini dinliyoruz. Yani madalyonun diğer yüzünü görüyoruz. Hiç duymadığımız ve merak etmediğimiz yönlerini görüyoruz.
Duygu karmaşalarıyla okuduğum bir romandı. Çabucak aktı ve bitti. Bence okunmalı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Psikoloji bilimine ilgim ve merakım hep vardı. Bu yüzden bu alanda okumalar yapmayı çok seviyorum ve gerekli buluyorum.
Dramsız Disiplin klinik psikiyatri profesörü Dr. Daniel J. Siegel ve çocuk ve ergen psikoterapisti Dr. Tina Bryson tarafından yazılmış bir kitap. İşi uzmanından öğreniyoruz yani
"Cezalandırma kısa vadede bir davranışı sonlandırabilir fakat eğitim bir ömür süren beceriler sunar." fikriyle yola çıkılmış bir kitap. Yazar disiplin sözcüğünü başlık olarak kullanmayı bile uzunca düşündüklerini ve amaçlarının disiplini cezadan ayırmak olduğunu söylüyor.
" Dramsız disiplin çocuklarınızın olmak için doğdukları kişi olmalarına yardım edecek, kendilerini kontrol etme, başkalarına saygı duyma, derin ilişkiler kurma, ahlaki ve etik hayatlar sürme kabiliyetlerini geliştirecek. O zaman bu beceri ve yeteneklerle büyüyüp kendi çocuklarını yetiştirdiklerinde, böylece aynı beceriler gelecek nesillere geçtiğinde oluşacak etkiyi bir düşünün! "
Disiplin davranışlarını 'öğretme' amacıyla bize önce disiplinin tanımı, felsefesi ve gerçekte neler gerektirdiğini anlatıyor kitap. Çocuklarımızın öfke nöbeti yaşadığı anlarda, onlara sorumluluk kazandırma sürecinde, en zorlandığımız zamanlarda bile sağlıklı iletişim kurabilmenin, çocukla bağlantı kurabilmenin yollarını gösteriyor. Bunu yaparken somut durumlar ve resimler bolca kullanılmış. Bu yüzden oldukça faydalı bulduğum bir kitaptı. Ben çok şey öğrendim, bazı örnek durumlarda yapılması gerekeni okumadan önce düşündüm. Ben olsam nasıl bir çözüm üretebilirdim acaba diye. Tüm ebeveynlere çok şey katacak bir kitaptı. #şiddetletavsiye
Zeynep Kaçar'ın yazdığı ilk kitap. Kendisini tanıyoruz aslında, Çılgın Bediş'in Ayşegül' ü olarak.
Kapak tasarımı ile özetlenmiş kitap aslında. 3 kuşak kadının yaşamını, acılarını, içinde yaşadığı kabuğun sesini kendi ağızlarından dinliyoruz. Anneanne Sabiha, kızı Sezin ve Sezin'in kızı Füsun. Hikayeleri dinlerken başlarda kafamız oldukça karışıyor. Yer yer o bölüm kimin ağzından yazılmış anlayamayabiliyoruz. Biz yakın arkadaşımla aynı anda okumuştuk ve anlayabilmek için adeta güçlerimizi birleştirmiştik. Hatta soy ağacı çıkarmak gerekmişti unutmamak için. O yüzden ara verilmeden bir çırpıda bitmesi gereken bir kitap bana göre. Tabi okuması çok keyifliydi asla sıkıcı ve ilerlemeyen bir kitap değildi. O yüzden biraz ilerledikçe zaten sizi içine çekecek ve nasıl bitti anlamayacaksınız. Kesinlikle #şiddetletavsiye
Anne babası tarafından terkedilmiş, dedesiyle yaşayan küçük bir çocuğun hikayesini dinliyoruz. İsmi yok kitapta, "çocuk" olarak geçiyor. Saflığı ve temizliği temsil eden en güzel isim bu olsa gerek. Çocuk dedesinin anlattığı masallarla yaşıyor, hayaller kuruyor. Babasını görmek için balık olup, her gün uzaktan kısa bir süre gördüğü beyaz gemiye ulaşmayı düşlüyor. Çocuk ne kadar saf ve temizse, kısır diye her gün karısını döven enişte Orozkul da bir o kadar zalim, kötülüğü simgeliyor. Karakterlerin temsil ettiği kişiler üzerinden dönemine ve ülkesindeki sorunlara büyük bir eleştiri getirmiş aslında yazar. Verdiği mesajlar çok anlamlıydı. Cengiz Aytmatov'a hayran kalmamak elde değil.
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Toprak Ana kadar hızlı akıp gidemesem de okuduğuma değeceğini biliyordum.
Yaşadığı aşkın acısını kalbinden çıkaramayan Feribe, kendini 'Mazi İmha Merkezi' isimli bir kuruluşta bulur. Burada geçmişini tamamen beyninden silebilmeyi ümit eder. Çünkü izlerini kalbinden silemediği ilişkisi evliyken başlamıştır ve suçluluk duygusu onu günden güne yiyip bitiren bir kemirgene dönüşmüştür. Oysa unutmak için önce hatırlamak gereklidir. Hatırlaması, sonra da kendini affedebilmesi gereklidir. Bu içsel yolculuğunda yaşadığı acıyı, yaptığı yanlışları, babasının kaderini nasıl miras gibi devraldığını, nefret ettiği kişiye nasıl dönüştüğünü, kısacası kendini affedebilme yolculuğunu okuyoruz.
Aldığı unutma dersleri ona yaşadığı acıları birkaç seansta unutturmak yerine önce dibine kadar hatırlatıp, sonra kabullenmeyi öğretecektir. Ne zaman yaralarının var olduğunu öğrenebilirse o zaman gerçekten iyileşebilecektir. Keyifli ve oldukça akıcı bir kitaptı. Klasik Nermin Yıldırım kitabı diyebiliriz. Herkese şiddetle tavsiye ederim.
