Türker Okullu
@1redread
O sadece sevmişti, aşk kelimesinden belirsiz, önemli hissedilen en büyük anlamına kadar sevmiş, ölümlere kadar sevmişti; fakat onu istemenin bile büyük bir suç olduğunu görerek hayatta sevdikleri tarafından sevilenler de olduğunu düşününce ah ediyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Onu unutmak, hayatının en can yakan mutluluk dönemini unutmak, yaşamamış olmak, en mutlu günlerini üzüntüyle anmak değil miydi?
Mahremiyetsiz, samimiyetsiz, yapmacık yapmacık bir taklitten, soğuk sarı bir taklitten ibaret bir hayat. Her görüştüğünle muhteşem bir yarış, bir mücadele, bir düşmanlık... Hiçbir el sıkamazsın ki mümkün olsa seni bir çukura itmeyeceğine emin olasın. Hiçbir ses işitmezsin ki senin yokluğunda en hain, en haksız bir alayda, bir ayıplamada bulunmayacağına emin olasın. İkiyüzlülük, alay, kendini beğenme, bencillik... Bu aç kurdun elinde bütün yüzler morarmış, bütün gözler bulanmış, herkesin başarısı öbürlerinin ayaklar altında ezilmesiyle gerçekleşecek gibi bir çekememezlik, bir kin, kimse kimseyi beğenmez.
Kadın olmayınca bir erkek hayatının ne boş, ne yağmursuz, tesellisiz bir siyah çöl olduğunu bilseniz... Bunu birçok erkekler de bilir de sonra unuturlar. Bir kadının bir erkek hayatına sadece varlığıyla nasıl bir şiir ve tazelik verdiğini, ruhu bir yana bıraksak bile yalnız vücut için de nasıl büyük bir koruyucu olduğunu bilseniz...