R.
@1ruzname
57 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap bir akademisyenin cinayetiyle başlayıp ilerleyecek zannederken Nergis’in Kütahya’dan İstanbul’a oradan Fethiye’ye uzanan hikayesiyle devam edip Bakü’de SSCB Stalin dönemi ve Almanlarla olan savaş dönemine bağlanıyor. Olayların büyük bir bölümü Nergis’in Firuz Dede’nin hikayesini dinlediği kısımda gerçekleşiyor. Firuz’un ve en yakın arkadaşı Ayvaz’ın başından geçenler, Maral ile tanışmaları ve arkadaşlıklarının sınanma süreci, Harut ve Marut efsanesinin gerçekleşmesi, Tambuga ve piramit, Cengiz Han, kurt figürü, Türk ve Azerbaycan kardeşliğine vurgular ve kitabın sonuna doğru Maral’a duyulan öfke aynı zamanda da acıma duygusu… Yılların eskitemediği ve unutturamadığı dostluğun yeniden kavuşması ve olayların yeniden Türkiye’ye bağlanması…
Kitabı bu iki ayrı hikayenin nasıl birleşeceğini merak ederek okudum. Kurgusu sağlam ve etkileyiciydi. Betimlemeler yormadan işlenmişti satırlara. Aynı zamanda SSCB ve Almanların bu savaş dönemine bu kadar hakim olunması yazara beni hayran bıraktı. Bakü’de uzun yıllar yaşamış ve İkinci Dünya Savaşı’na şahit olmuş bir asker gibiydi anlatımı. Başarılı ve okuması keyifli bir kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Charlie… Annen ve kardeşin Norma ile vedalaşıp o evden ikinci kez bilincinle ayrıldığında seninle birlikte ağlamamak için çok zor tuttum kendimi. Başladığın yere geri dönerkenki bu yolculuğuna eşlik etmek çok güzeldi. Umarım Warren Ev Okulu’nda kendin gibi olanlarla yeterince kabul görmüş ve mutlu olursun.
Bu kitaba psikolojik bir roman desek yanlış olmaz. Zeka geriliği ile dünyaya gelen Charlie, Prof. Nemur’un ilk defa uygulayacağı bir deneyin kobayı olur. Bu deneyle zeka seviyesinin yükseleceği fare Algernon’da gözlemlendiği üzere aşikardır. Ancak Algernon’da zamanla bazı gerilemeler gözlemlenir. Bu gözlemlerin Charlie’de de görülmesi muhtemeldir. Yazdığı günlüklerle kendi sürecini bize anlatan Charlie’nin çocukluğundan gençliğine, dahi olma sürecinden başlangıca geri dönüşüne kadar yaşadıklarına şahitlik ediyoruz. Hem çok derin hem de çok çok duygusal… Özellikle psikoloji meraklılarının beğeneceğine eminim. Keyifli okumalar :)
Şükrü Erbaş'ın "Bağbozumu Şarkıları, Pervane ve Yaşıyoruz Sessizce" şiir kitaplarının birleşimini oluşturan bu kitapta özellikle "Yaşıyoruz Sessizce" kitabındaki şiirler beni çok etkiledi. Eşi Hatice Erbaş'ın ölümünden bir yıl sonra basılan kitap Şükrü Erbaş'ın eşinin ölümü üzerine yazdığı şiirlerden oluşuyor. Bir acı, bir yol arkadaşının kaybı, hatıralarına olan bağlılık ancak bu kadar derin cümlelerle anlatılabilirdi. Ara ara eşinin hastayken söylediği sözlere ve hayatı boyunca söylediği birkaç cümleye de yer vermiş. Zihninde bu sözlerin mütemadiyen döndüğüne eminim. Benzetmeler, betimlemelerle, türkülerden ve birçok yazardan yaptığı alıntılarla dolu dolu duygusal bir şiir kitabıydı.
Şiir kitaplarının bazılarının neden bu kadar ince olduğunu düşünürdüm. Bazı duygusu ağır şiirler belli bir sayfada bitirilmeliymiş, anladım.
Hem güldüren hem düşündüren hem de hüzün dolu hikâyelerle bezenmiş hayatın çok çok içinden bir kitaptı. Adieu Hala ile hüzünlendim, Ferit ile güldüm, Vedia hala ve Kemalettin enişteyle uzun yıllar evli kalmanın sırrını öğrendim, Kâmil ile deliliğin aslında en büyük akıllılık olduğunu anladım ve İsmet Abi ile insanlara hata yapma payı tanımamız gerektiğini gördüm. Şermin Yaşar yine yapmış yapacağını ve akıp giden bu zamanda göremediğimiz şeyleri sadelik ve ustalıkla anlatmış. Tadı damağınızda kalacak hikâyeleri keyifle okuyacağınızdan eminim.
Kitabın analizini yapmak yerine bende uyandırdığı izlenimleri biraz yazacağım. Stefan'ın okuduğum ilk kitabı oldu. Bence geç de kalmış sayılmam. Bunca zaman okumadığım için bir şey kaybetmiş olarak görmüyorum kendimi. Evet, insan ruhunun tahlilini yapmakta ve bunu cümlelerle ifade ederken okuyucuya yansıtabilmekte oldukça başarılı olduğunu söyleyebiliriz. Zira sürekli olarak kullandığı üç noktalar pişmanlık duyan ve kesik kesik ve üzüntüyle konuşmaya çalışan bir karakterin ruhsal buhranını okuyucuya fevkalade geçirebiliyor. 60 sayfadan fazla olsaydı muhtemelen o üç noktalara daha fazla tahammül edemezdim. Sanki adamın o nefes alamayışlarını ben yaşadım. Bu sebeple Stefan kitaplarını çok mutlu olduğunuz bir anda okuyun ki psikolojik olarak sizi daha da dibe çekmesin.
Konusu itibarıyla beni pek cezbetmedi. Türk edebiyatında çok daha psikolojik tahlili yüksek edebî açıdan zengin anlatımlar olduğunu düşünüyorum. Yine de başarısız bir kitap diyemem.
