Sen ağaçların aptalı, ben insanların...
seni kandırır havalar, beni sevdalar.
bir ılıman hava esmeye görsün, düşünmeden gelecek karakışı açarsın çiçeklerini,
bense hayra yorarım gördüğüm düşü.
bir güler yüz,bir tatlı söz, açarım yüreğimi hemen.
yemişe durmadan çarpar seni karayel
beni kara sevda,
hem de bilerek kandırıldığımızı,
kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza,
ko desinler bize şaşkın,
sonu gelmese de hiçbir aşkın.
açalım yine de çiçeklerimizi,
senden yanayım arkadaşım,
havanı bulunca aç çiçeklerini nasıl açıyorsam yüreğimi.
bekli bu kez kış olmaz
bakarsın sevdam düş olmaz
nasıl vermişsem kendimi son sevdama
vur kendini sen de bu güzel havaya