Az yedim, çok içtim.. Hala içiyorum. İçki ayırmadım. Alkolü kendime yakıştırdım. Her türlü uyuşturucudan tattım. Bağımlılıktan nefret ettim. gitmemi, terk etmemi engeller diye. ne bir maddeye ne de bir insana bağlandım. Sırf bunu kendime kanıtlamak için eroin kullandım, aşık oldum. İkisini de arkama bakmadan bırakıp gittim. Geçmişe tükürüp geleceği çiğnedim. Bugünü ise uyuyarak geçirdim. Benim adım Houdini. Dünyayı bir oyuncağa çevirdim. Ayak basmadığım yer kalmadı, kalan varsa onları da amuda kalkar geçerim. Duvarlara, bedenime resimler çizdim. Birgün öyle bir gürledim ki önümde duran şarap kadehi çatladı. Benim adım Hitler. Kendi ordumu kurmak için bir sürü kadına tohumlarımı bıraktım.... Şimdiyse ağlıyorum.. Hepimiz için. Çünkü hiçbiri işe yaramadı..
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin, bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar .
İnsanın bastırılmış duygularının ansızın bir yerde patlak verdiği ve bunu iliklerine kadar yaşamayı tercih eden bir karakteri konu almış kitap. Kesinlikle okunacaklar listesine eklenmeli