“Bu hep aradığım gibi bir aşktı. Gerçek aşk. Birlikte yaşamak ve birlikte ölmek… Birbirinin kollarında. Geride kimse gözyaşlarıyla kalmayacak.”
🎬 Barfi! • (2012)
7 Haziran hüzün günü; üç devin kaybedilişinin: Cahit Zarifoğlu , Abdurrahim Karakoç , Mevlâna İdris ’in vefatının seneyi devriyesi.
Kelimelerin yetim kaldığı, edebiyatımızın ve gönül dünyamızın en zarif, en gür ve en çocuksu damarlarının sustuğu o büyük hüzün günü. 7 Haziran… ayrılıkların yaprak dökümü.
Bu toprakların ruhunu besleyen üç güzel adamı, kendi miraslarıyla yad etmek gerekir:
🥀
Cahit Zarifoğlu (v. 7 Haziran 1987):
"Seçkin bir kimse değilim /İsmimin baş harflerinde acı gizli" diyerek acıyı zarafetle yoğuran, Yaşamak’ı bizlere derin bir muhasebe olarak bırakan o naif yürek. Savaşan, daralan ama teslim olmayan kalbiyle edebiyatımızın en gizemli, en sarsıcı şairi…
Zulümdür dinlenen başlarsa eğilmiş
Gömleğin üzerine kadar çıkmış kalpteki kara leke
Dikilsen dağların ötesini tutar elin
Bir iki tank çer çöp olmuş gözüne perde
Petrol ya da banker sellerinde boğuluyorsun
Külçe külçe dolar ya da sefalet secden olacak yerde
O eski kadim iklim kim bilir nerde sürer
Perişan birkaç evde kim bilir veliler dilinde
Oturup konuşalım şunu. Bulsun kelimem kelimeni
Eğer uyku daha aziz esirlik daha ehven değilse
Bir deli akıl çırpınıyor aramızda
Rızık korkusu can korkusu baş mesele
Çıplan dünyadan çıplan ve gövdenden
O büyülü çiçekleri yol arın bir kere
Başını eğmiş zalimleri dinlersin
Dersin 'lokmam ellerinde'
Filistin bir sınav kağıdı
Her mü'min kulun önünde
De gerçeği yaz: Hakikat şehitliğe koşmaktır
Dünya saçma sapan bir yer olabilir, ama bu senin de öyle olman gerektiği anlamına gelmiyor.
Alıntı
Görsel : David Daniel Alvarez "Bandada"
Kitap çizimi 2012
7 Haziran 2012 tarihinde dâr-ı bekâya irtihal eden usta şair Abdürrahim Karakoç rahmetle ve minnetle yad ediyorum. Ruhu şâd, mekânı cennet olsun.
"Umudum her zaman bâkidir ama; Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun"