Helloooo
Aha öncelikle size bu görselle yeşil zehirlenmesi yaşattığımı için çok sory
Hafta sonu dizi mi kitap mı tercihimi kitaptan yana kullanmış olmak üzdü beni.
Kitap güzel olsaydı pişmanlık duymazdım ama büyük heveslerle aldığım kitabın bu denli flop olması banada sürpriz oldu.
Bir kere esas kız Cinnamon inanılmaz itici bir karakter. Ayyaş ayyaş gezmek eğlenceli değil aptallıktı ama beni rahatsız eden daha çok hareketleri ve tavrırları oldu. O kadar kaba ki şu da çok sevimli diyebileceğim hiçbir bir özelliği yok.
Kitabın adından da anlaşılacağı üzere, sarkoşken bir iblisi kurtarıyor. İblis Fallon kendisini kurtaran Cin ile bir anlaşma yapıyor ve işin sonunda herkes mutlu olacak.
Cin, tüm kasaba halkı farkında sevilen ve sayılan (dualar edilen demeyeceğim) Kraliçe diye düşündükleri kişinin aslında öyle olmadığını baya baya kötü biri olduğunu, Fallon dahil birçok iblisi büyüsü altına aldığını öğreniyor.
Fallon büyüden kurtulmak için Cin'den yardım ister. Buna tehditli yardımda diyebiliriz.
Söylememe gerek var mı bilmem ama Fallon'u da sevmedim. Yorumlar içerisinde asla bahsi geçilmeyen bir sahne var ki bence o kısım şüpheli rızaya giriyor. Dönüp o kısmı iki kez okudum ikisinde de aynı noktadayım.
Kitap 230 sayfa olunca herşey bir filmin fragmanı gibi ilerliyor be bitiyor.
Seri üç kitaplık bir seri ve üçüncü kitap kayıp kardeşin hikayesiymiş, bi merak ettim gibi ama alır mıyım? Bence hayır
Önerir miyim? Ona da hayır.
Zaman ve para kıymetli.. Almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
7/10
2026 51. kitabı
Selammm,
Tatlı bir kitabın yorumuyla geldim. Yorum spoilet içermiyor, bilginize
Kısa, tatlı, fantastik ve eğlenceli bir kitap. Konu bence baya iyiydi. Hatta yazar istese bu konudan 3 4 kitap bile çıkarabilirmiş ama jet hızıyla gelişen olaylarla 230 sayfalık bir kitap yazmayı tercih etmiş. Ve bence yazık etmiş.
Cin tatlı bir kadın. Aynı şekilde Fellon da. İlişkileri eğlenceli ve güldüren cinstendi. Fellon tatlılığı içimi hoş eden türdendi. Onu daha fazla okumak isterdim.
Olaylar aşırı hızlı gelişiyor. Dolayısıyla bazı şeyler fazla kolay halloluyor. Ufak tefek tutarsızlıklarda yok değil ama kitap yine de kendini okutuyor. Kitabın sonı başından belli ama yinede okumaya devam ediyorsunuz.
Yazarın dili akıcı. Okurken sıkılmadım. Kısa bir kitap olduğundan tek oturuşta bitti. Genel olarak güzel bir kitaptı. Özellikle kafa dağıtmak için eğlenceli kısa bir kitap arıyorsanız bir şans verin derim.
Tavsiye eder miyim? Evet.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evet serinin 2. kitabı yazarın kaleminin çok zayıf görüyorum ilk 20 sayfasını okuyunca ne olacağını anlıyorsunzu ve sıkılıyorsun ama yinede akıp giden bir kitap zaten 230 sayfalık kısa bir kitap mafya diyor ama bazı şeyler pek uyuşmadığını hissetim . Smut sahnesi dozunda karakterler çok yüzeysel yazılmış çok derin bir hikaye olabilirdi ama dediğim gibi yazar bence zihnindekileri kaleme dökmekte zayıf kalmış okuyunca anlayacaksınız yine de okumanızı tavsiye ederim
Leyla, ne güzel bir isimdir. Leyla ne asil bir kadındır. Bazı roman kahramanları vardır. Keşke görme imkanım olsa keşke konuşma şansım olsa derseniz. Leyla karakteri öyle bir karakter. Livaneli karakterleri çoğu zaman ustaca yazıyor. Burdaki karakterler de ustaca yazılmış. Hikaye küçücük bir ev üzerinden ete kemiğe büründürülmüş. 230 sayfaya sığabilecek her şeye değinmiş yazar. Osmanlı, cumhuriyet, mülkiyet, milliyetçilik, siyaset, aile ve en önemlisi aşk.
Livaneli’ye bazen çok kızsam çok seviyorum yine de :))
Kapadokya’daki Amerikalı Misyonerlerin Bilinmeyen Tarihi
Wilson Amos Farnsworth'un bu eseri, Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde Orta Anadolu'da yürütülen Amerikan misyonerlik faaliyetlerini anlamak açısından kaynak niteliğinde bir eserdir. Yazar Türkiye’de en uzun süre görev yapan misyonerlerden biri sıfatıyla yaşadıklarını 1904 yılında bir kitap taslağı haline getirmiş ancak 1912 tarihinde kitabı bastıramadan vefat etmiştir. Bu taslak metin Mehmet Şahin tarafından 2015'te Harvard Üniversitesi Kütüphanesi misyoner arşivinde rastgele bulunmuş ve serüveni böyle başlamıştır.
Kitap, sadece bu misyonerin hatıralarından ibaret değil aynı zamanda dönemin sosyal, kültürel, dini ve eğitim hayatına ışık tutar.
Kitapta Kapadokya diyince benim aklıma ilk Nevşehir gelsede aslında Kayseri (Talas) başta olmak üzere Yozgat, Nevşehir, Niğde, Ankara ve çevre yerleşimlerde yürütülen American Board faaliyetleri ele alınıyor. Örgüt (yabancı ülkelerde görevli amerikalılar örgütü) 1810 yılında kuruluyor, dini bir sivil toplum olması münasebetiyle görünüşte siyasi bir nitelik taşımıyor ama din üzerinden gidilerek bütün dünyada Amerika’ya geniş bir kültürel, sosyal, ticari ve dolaylı olarak siyasi etki alanı yaratıyordu.
Bu bölgede etkili olabilmek için de eğitim, sağlık, okul açma, dil öğrenme ve yerel halkla yakın ilişkiler kurma gibi yöntemlere başvurmuşlardır. Özellikle okullar, bu faaliyetlerin merkezinde yer almış. Erkek ve kız çocuklar için açılan okullar, bir yandan modern eğitim verme iddiası taşırken diğer yandan misyonerlik faaliyetlerinin yayılması için önemli bir araç haline gelmiş. Özellikle kızların eğitimine daha çok önem verilip özel okullar açılması çok dikkat çekici, etkisini mezun olup bir çok bölgeye gönderilen işine sadık kadın misyonerlerden anlıyoruz.
Kitapta, tam da
Kapadokya’daki Amerikalı Misyonerlerin Bilinmeyen TarihiWilson Amos Farnsworth · Yapı Kredi Yayınları · 20187 okunma
Kitaptaki ana duygu; amansız, arsız ve boş bir umut içerisinde geçen hayatın anlamsızlığı karşısında heba olmuş ve insanlar içinde yalnız kalmış bir yaşamın üzüntüsü diyebiliriz.
Drogo’un yaşamı boyunca beklediği, uğruna tüm yaşamını feda ettiği an gelmiştir ama artık kendisi varolamamıştır.
Şu paragraf belki de bende en derin sarsıcı etkiyi bıraktı: “Haydi biraz cesaret Drogo, bu senin son kâğıdın, ölümün karşısına bir asker gibi çık ki, hiç olmazsa kandırılmış yaşamın güzel bitsin. Kaderden intikamını al, kimse sana kahraman ya da buna benzer bir şey demeyecek ama işte tam da bunun için böyle yapmaya değer. Gölgenin sınırını, resmi geçitteymiş gibi dimdik, kararlı bir adımla aş, hatta becerebilirsen gülümse. Sonuçta vicdanın çok rahatsız değil ve Tanrı seni affedecektir.” Syf-230
