Burda bekarçılıqdı,
Oturub kresloda,
Darağıma dolaşmış,
Saçlarını yoluram.
Orda işlər necədi?
Özümdən nigaranam,
Bir yaz görüm necəyəm?
Necə yaddan çıxıram?
Necə unuduluram?
Aqşin Yenisey
Bir ışık düşerse üstüne basma.
Daha yakınlaşır, korkarsın.
Bir leke, silmeye - gör,
Leke kalır, sen çıkarsın.
Bir gölge, nereye gider.
Gözlerince gider, bakarsın.
Bakarsın girer gözlerinden.
Leke onun peşinden, bakarsın.
Bir ışık düşerse üstüne basma,
Gözlerine basarsın.
Həyatda ən dəhşətli şeylərdən biri başa düşülməməkdir. Amma yox! Bu hələ ən dəhşətlisi deyil. Ən dəhşətli şey səni başa düşməyən, hiss etməyən, bəzən halını anlayıb sənə həyan, arxa, kömək olmayan adamla bərabər, bir evdə, bir damın altında yaşamaqdır.
- Dənizi hədiyyə verirəm sənə...
Mən dedim, sən baxdın, sən gülümsədin.
Göylərin şəfəqi düşdü üzünə.
- Mən isə... göyləri verirəm, - dedin...
Ayrıldıq qəribə hədiyyələrlə,
Göylər eşqim kimi mənə əzizdir.
Ayrıldıq dənizlə, ağ ləpələrlə,
Necə aparasan? Dəniz dənizdir.
Dənizi verdim ki, sənə hədiyyə,
Gəldiyim sahilə gələsən bir də.
Məni görməyəndə o mənəm - deyə,
Mənimlə danışıb, güləsən bir də.