gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
Reklam
stefan zweig'ın kitaba da ismini veren aynı isimli öyküsü için konuşmak gerekirse tek kelimeyle muhteşemdi. yolcunun bilmediği bir şehrin ara sokaklarında kaybolurken hissettikleri, betimlemeleri muazzamdı. o arka sokaklardaki alg, balık ve bira kokusunu, fahişelerin şehvetli ve çığırtkan ses tonuyla bağırmasını, arnavut kaldırımlara yayılan ay ışığını hissedebiliyordunuz okurken.
diğer yandan bana tuhaf bir sıkıntı hissettirdi okurken. özellikle eski karısının gönlünü almak isteyen o zavallı, sünepe, pinti adamın kopuk kopuk cümleleri kahramanımızın hissettiğine benzer bir rahatsızlık hissettirdi bünyede. yolcunun umursamazlığı, misafir olduğu şehrin o karanlık sokanlarında kendini kaybetmek istememesi ve aynı zamanda adamın anlattıklarına kayıtsız da kalamaması, yani arada kalması hepimizin yaşadığı içsel çatışmaları yansıtıyordu.
nobel ödüllü william golding in ıssız bir adaya düşen çocukların serüvenlerini anlattığı, kahramanları çocuk olsa da aslında insan doğasının vahşiliğinin kendisini henüz çocuk dunyasında ortaya çıkardığını kenu edindiği sürükleyici edebi kitabıdır. olay tarihinin geçtiği çağ modern çağ olsa da aslında bunun pek de önemi yoktur zira her şeyden uzak adanın dış dünyayla bağlantısı yoktur. kitapta üzerinde durulacak bir çok husus var; ancak belki de bunlardan en önemlisi adadaki çocukların tamamının erkek olmasıdır. kız çocuk kahramanının hiç bulunmaması yazar tarafından verilmiş bir mesaj mahiyetinde.
kitap konusu itibariyle ilgi çekici ve hayvanlar üzerinden kurulan analojinin de etkisiyle önemli. stalin dönemi ile oldukça güzel bi şekilde dalga geçer ve diğer bütün ideolojiler gibi sosyalizmin de eşitlik değil eşitsizlikle sonuçlanacağına inanır orwell. dönemin yaygın davranış ve düşünüş şekilleri kitapta güzel simgelenmiş ama sistem karşısında sessiz kalan insanlar, aptal olan koyunlardan ziyade aşırı derecede boşvermişlik yaşayan benjamin gibi eşeklerle anlatılmalıydı sanki. bütün toplumların sessizliğinin temelinde aptallıktan çok boşvermişlik vardır çünkü. hayvanlar çiftliği ele geçirdiklerinde duvara şöyle yazılır: tüm hayvanlar eşittir.
daha sonra yönetici kadrosu ve seçkin "hayvanlar" ortaya çıkmaya başladığında tüm hayvanlar eşittir ama bazıları daha çok eşittir söylemine döner. yönetici olan domuzların yönetimde oldukları için daha çok süte ihtiyaçları vardı çünkü!başlangıçta komünizm eleştirisi olarak görülen roman zaman içinde nasıl da gerçekleri suratlara çarpan bir baş yapıt olduğunu ortaya koymuştur.
