(...) Hayat yolumuzun yarı yerinde… Nel mezzo del cammin di nostra vita!..
Bu Toskana şivesiyle yazılmış âhenkli cümle, pek çok bakımdan Avrupa tarihinde bir ilki temsil eder. Böylece Kilise Lâtincesi’nin baskısından uzaklaşarak İtalyanca’nın temellerini atmış ve kendisinden sonra da bu yolun izlenerek Avrupa’da “millî dil”lerin oluşmasına yol açmıştır. Komedya, onbirli hece vezniyle ve üçer mısradan oluşan (terza rima) tarzında kaleme alınmıştır. Her biri 33 bendden oluşan 3 cild, 99 bendlik bir manzume teşkil eder. İncelemeciler, ondaki şekil kaygusunun yanında ifade gücü ve tasvir hünerine de hayran kalmışlardır. Komedya’dan önce bir kocakarı hırıltısı derekesinde bulunan İtalyanca, ondan sonra ve onun sayesinde, dünyanın en gelişmiş lisanlarından biri olmanın kapısını aralamıştır. Kendisi de bu dil mevzuuyla yakından ilgilenen Dante, bu mevzuda müstakil bir eser de vermiştir.
Selim Gürselgil, (I. Dönem, Sayı 8, Ekim 1997) DANTE'NİN YOLCULUĞU -I-, (31 Ekim 1997 tarihinde Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi’nde verilen konferans metnidir.)