Herkese merhaba.
Bugün izlediğim bir kitap yorum videosunda görüp de okuduğum kitabı paylaşıyorum. Videoyu çeken kişiye güvenip de aldığım kitaplar hep böyle güzel çıkıyor.
KİTAP BAZI KİŞİLER İÇİN HASSASİYET OLUŞTURABİLİR. Eğer kitabın konusuyla ilgili hassas bir durum yaşadıysanız ya da bu konular sizi çok etkiliyorsa okumamanızı tavsiye ederim.
Luc ailesi tarafından anlaşılmayan, sürekli film izlediği ve çalışmadığı söylenen bir çocuktur. Duyguları ailesi tarafından görülmemiştir. Anlaşılmadığı için de ailesinden uzaklaşmaya karar verir. Yine de işler istediği gibi olmaz ve kendini öl**dürür. Ailesi bu durumla baş etmekte zorlanır. Onu daha önce neden anlamadıklarını düşünürler.
Oğullarının in**tiharından sonra bir ailenin duygularını ve yaşadıklarını görüyoruz. Kitap farklı anlatıcıların gözünden yazılmış. Okurken anlatıcı bir anda değişiyor. Oğlanın kendisi de anlatıcılar arasında. Ben bunun güzel bir yazım şekli olduğunu düşündüm. Böylece hikayeyi tek taraflı dinlemiyoruz. Ağır bir durumun ailede, onların çevresindekilere ve arkadaşlara nasıl etki ettiğini de görebiliyoruz. Yasla baş etme sürecinin herkes için ne kadar farklı olduğunu da görebiliyoruz. Oğlanın anlatıcı olması da onun ruh halini anlamıza yardımcı oluyor.
3 bölümden oluşan 72 sayfalık bir kitap. Kendisi kısa ama etkisi uzun. Anlattığı konunun ağırlığı fazla. Altı çizilecek bir sürü cümle vardı.
Herkese iyi okumalar.
Yazarın ve kitabın adını ilk gördüğümde iyi bir gerilim romanı okuyacağımı sandım ama öyle olmadı maalesef,çünkü konunun bir bütünlüğü yok çok kesik geldi bana ,istila nasıl çıktı yayıldı bunlar çok belirsiz kalmış ve haliyle kitabın akıcılığını benim gözümde etkilemiş ...Koontz a ikinci Stephen king deniyor ve 3-4 kitabını da okudum bu en zayıf olanıydı kanımca 5/10
Reklam
Dan Brown'nın yazım diline alışık olanlar için bence çok tahmin edilebilir bir sonu ve olay örgüsü vardı. Ama kesinlikle bu durum bende merakı azaltmadı çünkü ayrıntılarla güzel işlendiği için merakı arttıracak bir çok da yan olay vardı. Kitap 3-4 farklı kişinin bakış açısından okuduğunuz bir roman bende ilk sayfalarda kitaba bağlanmayı zorlaştırdı. Yine de bayıldım!
Hoşgeldin yeni seri
Hellooo
Kaç zamandır sepetimde bekleyen, bi şekil sipariş verip kitaplığımda yerini alan ama elimin bir türlü gitmediği kitabı bir günde nasıl bitiriyorum gelin görün!
Sonsuz Alevin Kıvılcımı okurken daha ilk satırlarda garip bir merak içerisine bırakıyor.
Örneğin; Diem'in annesini gizemli bir adamla hararetli tartışmasına tanıklık ettikten kısa bir süre sonra ortadan kaybolması, O gizemli kişinin Valiaht Prens Luther olması bombayı kucağımıza bırakıp epeyce merak içerisinde bırakıyor.
Çok fazla fantastik kurgu okuyunca bir noktadan sonra çoğu hep aynı gibi gözükebiliyor.
Şimdi yalan yok bu kurgu da sevdiğim 3-5 fantastik kitabın birleşimi gibiydi ama detaylara inince bunda da birçok özgün ve farklılıklara denk gelebiliyorsun.
Başlangıç kitabı olarak okumak beklentinizi karşılar diye düşünüyorum.
Diem, annesinin izinden giden bir şifacıdır. Diem'i saraydan uzak tutan annesi ortadan kaybolunca annesine ait bir ipucu bulmak için şifacı kimliğiyle saraya gitmeye başlar.
Bu kısıma kadar konu durağan ilerliyor olsada garip bir merak elinden bırakmaya izin vermiyor.
Şimdi Diem'i sevip sevmemekte kararsızım. Hayatı boyunca annesi tarafından korunmuş hatta bence meşakkatli bir şekilde gizlenmiş.
Ee annede ortadan kaybolunca ortaya çıkıp gerçekleri bulmaya çalışması güzeldi ama bazı kibirli ve gelgitli halleri vardı ki yanımda olsa bence ben onu boğardım.
Luther içinse diyecek çok fazla şeyim var. Gücü ve kuvvetiyle, azameti ve acımasız duruşuyla dört dörtlük bir tavrı vardı. Yüzünden ve gövdesindeki yarasıyla ortalığı karizmatik bir şekilde kasıp kavuruyor.
Kitapta sevmediğim tek şey Luther'ın başlangıçta çok fazla olmaması ile birlikte gereksiz Henri'nin çok fazla olması olabilir.
Ama bu da bir Tamlin sendromu olduğundan sorun etmemeye çalıştım.
Kitap öyle bir
!!!!!!!!!!OKUMAYANLAR İÇİN OKUMA KEYFİNİ DÜŞÜRECEK BİLGİLER İÇERİR!!!!!!!
Topluma yabancı olan karakter YOZO...
Açlığın ne anlama geldiğini biyolojik düzeyde kavrayamayan, toplumda gizlenmek ve zarar görmemek için insanları güldürme zorunluluğu hisseden, kendisini yavaş yavaş eksantrik bir soytarı olarak tanımlayan karakterimiz.
Etrafında dışlanmışın hakikatini temsilen Takeiçi ve normalin ikiyüzlülüğünü temsilen Horiki yer alıyor. Fiziksel ve sosyal olarak zayıf olan Takeiçi, okulun dışlanmışı, Yozo' nur soytarı maskesini görebilen tek kişidir. Toplumun kabul ettiği uyumlu, kibirli, bencil ve içten çürümüş Horiki ise Yozo'yu kendi eğlencesi için tüketmiştir. Toplumun, gerçeği açıkça gören ve yansıtanları (Takeiçi) dışlayıp; rol yapan, bencil ve ikiyüzlüleri (Horiki) kabul ettiği sosyolojik zemin kitapta da aynen anlatılmaktadır.
Marksist bir gruba inançtan değil, 'yasadışılık' hissinin verdiği rahatlama için dahil olan Yozo, sapkınlığı adeta kendine konfor alanı seçer. Ve kitapta şöyle ifade edilir: ''İnsan toplumunda dehşet içinde... yaşamaktansa hapiste olmanın daha sağlıklı olduğunu düşünüyorum.'' Bu durumu taşradan metropole taşındığı süreçte yaşadığı statü kaybı ve ekonomik tükenmeyle bir girdap takip eder.
Başlangıçta karakter, toplumu bireyi ezen, soyut ve korkunç bir dalga olarak algılar. Horiki ile arkadaşlığı ile ''Toplum dedikleri sen değil misin?'' aydınlanması yaşar. Yani birbirini ezen, soyut ve korkunç olan bireylerin toplamıdır. Dalga yoktur, damlalar vardır. Bu farkındalık, makro korkuyu mikro bir umursamazlığa dönüştürür.
Gidişatta eşi Yoshiko'nun, insanlara duyduğu saf güven dolayısıyla yaşadıkları Yozo'yu bambaşka düşüncelere sevk eder.
''Güvenmek bir suç mudur?''
Masumiyet ve mutlak güven modern toplumda hayatta kalmaya uygun olmayan
Daha önce de 3 kere başlamıştım ama hep yarım bırakmıştım. Bu sefer bir şekilde bitirdim ama gerçekten sıkıcıydı. Sonu da hiç beklediğim gibi değildi. Kitaptaki terim fazlalığı da anlamamı güçleştirdi.
Reklam
Reklam