İbn Ömer (rafı anh) anlatıyor:
Biz Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) oturduğu bir mecliste tam yüz defa şöyle dediğini sayardık:
“Rabbiğfirlî ve tüb aleyye inneke ente’t-tevvâbü’r-rahîm.
(Yâ Rab, beni bağışla, tövbemi kabul et; çünkü sen tövbeleri çokça kabul edensin, çok merhamet edensin.)”