Stratejik Olgunun Tarihi
༄ ༄ ༄
İnsanların bir toplumdaki çıkar faydalarını elde edip güçlenmek için belli hedeflere yönelik stratejik çabalar içinde olmuşlardır. Güç unsurların uyumu ve optimal şekilde düzenleme bilimi olan strateji; askerî, bürokrat, ekonomik, teknoloji, sosyal alanlarda etki sahası geniş ve çeşitli olan yüksek politika kavramıdır. Hedefler, yöntemler ve kaynaklar arasındaki uyum ve yönetim faaliyetleri strateji varlığını açıklarken uzay ve siber ortam teknolojileriyle stratejinin ontolojik ve epistemolojik temelleri genişlemiştir. Karşılaşması muhtemel tehlike, potansiyel tehdit, tehdit ve riskleri karşılayan ve fırsatlardan yararlanan metodolojisi gibi belirli politik-askerî konuların tek tip bir strateji anlayışını ortadan kaldırır. Stratejik mantığın evrenselliği ontolojik temellerinde farklı bileşenlerin her devirde farklı toplumlarda politik – askerî harekâtın koşullarını aynı yaklaşımla gözetilmesini mümkün yapmıştır. Stratejik mantığın evrenselliği epistemolojik birikimiyle günümüzden 2.300 yıl öncesine giden Sun Tzu'nun “Savaş Sanatı” özlü ve felsefî yaklaşımla askerî harekâtın kapsayıcı, kural koyucu, sistematik, bütüncül özellikleriyle ilham kaynağı olmuştur. Stratejik seviyenin ana konularını oluşturan, kuvvetin oluşturulması, geliştirilmesi, tahsis edilmesi, intikal ettirilmesi, hedeflerin belirlenmesini anlatan “Savaş Sanatı”; operatif seviyenin ana konularını oluşturan, planlama, yığınaklanma ve tertiplenme, sevk ve idare; taktik seviyenin ana konularını oluşturan, kuvvetin fiilen kullanılması ve hedeflerin ele geçirilmesi konuları bütüncül bir yaklaşımla ele almıştır. Günümüzün stratejik mantık anlayışında kabul edilen; durumsal farkındalık, ön alma, ön görü, bilgi üstünlüğü, durum üstünlüğü, ağırlık merkezi,