Kimimiz başkalarının hayatında ufacık bir yere sahipken kimimiz bir başkasının yaşama sebebi olabiliyoruz. Hayatımızda her zaman birilerinin birisi olacağız. Ama kimse sonsuza dek yanımızda olmayacak, öyle de olmalı zaten. Hayatımıza giren herkesin bir yeri ve zamanı var. O süre boyunca bize iyi ya da kötü eşlik edecek ve onlara verilen sürenin sonuna gelecekler. Seneler önce hiç ayrılmayacağımızı düşündüğümüz çok iyi olduğumuz insanlar vardır, kötü olmamıza gerek yok bir şekilde yollarımız ayrılmış ve şimdi hiç konuşmuyor olabiliriz. Tanıdığımız her insana hayatının belirli bir döneminde eşlik eden insanlarız sadece.
Her insan, bir başkası için sonsuz bir muamma olarak kalmaya devam edecek. Gördüğümüz zaman diliminden öteye hiç kimseyi tam anlamıyla tanıyamayacağız..Ya da herkesin tanıdığımız gibi kalacağını düşünmeye devam edeceğiz...
İnsan tabiata hakim olmamıştır. Sadece bazı kanunları ve tek tük doğal gizlilikleri bildiği için, bunlardan habersiz olan diğer canlıların efendisi konumuna geçmiştir.