Galiba, tek çıkar yok sana durup dinlenmeden yazmak. Hoş, bütün işim, seni düşünmek ya! Bu bok soyu alışkanlıklar, töreler, günah sevap ve ayıplar köleliği olmasa... Bütün tefirginlimiz bundan. Bundan, yüzünü hayalledikçe ağzımın acılaşması. Şiirimdeki korkunç çırpınış, doymazlığım ve ölesiye beni terk etmeyecek hiçlik... Tanrıların beni kandırabilmelerini isterdim yahut ölümün anlamlı bir nen olmasını. Oldun planı idealist değilim. Materyalist felsefe çok şeyler verdi ana doyurmuş, kandırmış değil beni. Ya sen olmasaydın! Büsbütün iğrenç bulacaktım evreni.
Kitap absürtlülerle dolu. Birçok yerinde kahkahami durduramadım desem yalan olmaz. Yaşar karakteri o kadar içinizden birisi ki asla yadırgadım. Kitapta sistem yergisi olduğunu da unutmamak lazım