"Pek çok insanın, onun yaratıcılığı sayesinde hayatını sürdürebildiği üretici sınıf bir gün çalışmaktan vazgeçerse ne olur?"
Ayn RAND'ın 1957 yılında Amerika'da yayınlanan bu eseri 645.000 kelimeden oluşuyor ve dünyanın en uzun 5. romanıdır. En çok okunan felsefî roman olarak bilinir, aynı zamanda Amerika'yı İncil'den sonra etkileyen ikinci kitap olarak da anılır. Ayn RAND'ın felsefesinin özü bu devasa yapıtta tüm gerçekliğiyle kendini gözler önüne seriyor. Eğer RAND romanlarına yabancıysanız "Yaşamak İstiyorum" veya "Biz İnsanlar" olarak da dilimize çevrilen "We the Living" isimli kitabını okumanızı tavsiye ederim.
The Fountainhead adıyla yazılan ve dilimize "Bir Pınar Ki" ve "Hayatın Kaynağı" isimleriyle çevrilen ve yazarı Ayn RAND yapan muhteşem eseri aslında RAND'IN deyimiyle Atlas Silkindi'nin uvertürü niteliğinde. Ve yine yazarımız önsözde diyor ki: "Umarım hiç kimse bana, bu yazdığım türde insanların var olmadığını söylemez. Bu kitabın yazılmış ve yayınlanmış olması, onların gerçekten var olduğu yolundaki kanıtımdır."
Limon Ağacı, İsrail-Filistin çatışmasının ortasında, aynı evi farklı zamanlarda paylaşan iki insanın hikâyesi üzerinden aidiyet, kayıp, kimlik ve barış ihtimali gibi derin temaları anlatan gerçek bir yaşam öyküsüne dayanan eserdir.
Kısa Özet
Hikâye, Filistinli Bashir Khairi ailesinin yaşadığı bir ev ve bahçedeki limon ağacıyla başlar. 1948 Arap-İsrail savaşı sırasında aile evlerinden zorla çıkarılır ve başka bir yere göç etmek zorunda kalır. Giderken geride sadece evlerini değil, limon ağaçlarını ve anılarını da bırakırlar.
Yıllar sonra bu ev, İsrailli bir Yahudi aile olan Brenner ailesi tarafından satın alınır. Ev artık onların hayatının bir parçası olur ve limon ağacı da onların bahçesinde büyümeye devam eder.
Kitabın en çarpıcı noktası, iki tarafın temsilcilerinin yıllar sonra karşılaşmasıdır. Filistinli eski ev sahibi ile İsrailli yeni ev sahibi bir araya gelir ve aynı mekâna farklı anlamlar yükleyen iki hayat hikâyesi yüzleşir.
Limon Ağacının Sembolü
Limon ağacı kitapta çok güçlü bir semboldür:
Bir zamanlar Filistinli bir ailenin köklerini temsil eder
Sonra İsrailli ailenin yaşamının parçası olur
En sonunda iki halkın ortak acısının sembolüne dönüşür
Ağaç, aslında kayıp ama hâlâ yaşayan bir hafızadır.
Temalar
1. Aidiyet ve Mülkiyet
“Bir yer kime aittir?” sorusu kitabın merkezindedir.
2. Savaş ve Göç
Savaşın sıradan insanların hayatını nasıl kökten değiştirdiği anlatılır.
Reklam
Filistin, insanlığın hâlâ kanayan yarası…1000k
Puan vermedi·400 syf.·
2025 33. kitabı
Sandy Tolan ’ın kaleme aldığı 
Limon Ağacı , bu acıyı iki farklı dünyanın çocukları üzerinden anlatıyor: Filistinli Beşir ve Bulgar göçmeni Musevi Dalia.
Bir yanda topraklarından zorla sürülen bir halkın çaresizliği, diğer yanda korkularıyla büyüyen ama vicdanı uyanan bir kadının hikâyesi var.
Dalia, Filistinlilerin saldırılarından korksa da, Beşir ve diğerlerinin yaşadığı haksızlıkları gördükçe empati kurabiliyor. Küçük yaşta Filistinlilere ait bir eve yerleşen Dalia, sürekli bir sorgulama halinde.
Beşir ise suçla bir bağlantısı olmadığı hâlde defalarca tutuklanıyor, işkence görüyor ve sürgün ediliyor.
Yazar, iki insanın hikayesini anlatırken aslında iki halkın yüzlerce yıllık savaşına ayna tutuyor. Ancak gazeteci kimliği sebebiyle kitabın dili oldukça detaylı, yer adları, tarihler ve siyasi bilgilerle dolu. Bu da kitabı duygudan uzak, zaman zaman yorucu bir hâle getiriyor.
Yine de limon ağacı metaforu, umutla yeniden yeşermeyi simgeliyor.
Son bölümde Dalia’nın yıkılan ağacın yerine yeni bir fidan dikmeyi kabul etmesi, küçük de olsa barışa dair bir umudu temsil ediyor.
Genel olarak kitap, politik ve tarihî yönü ağır basan bir eser. Ayrıca yazarın Amerikalı bir gazeteci olması ise o dönem İsrail ve Amerika'nın işbirliği içinde olduğu düşünülürse, gerçeği ne kadar yansıttığı tartışılır..
Benim için duygudan uzak, daha çok bilgiye dayalı bir kitap oldu. Bu kadar acının bahsedildiği bir kitabın bu kadar düz anlatılmasını sevemedim.
Eğer tarih, siyaset ve Ortadoğu üzerine okumalar yapmayı seviyorsanız size hitap edebilir.
Sandy Tolan ’ın kaleme aldığı Limon Ağacı , bu acıyı iki farklı dünyanın çocukları üzerinden anlatıyor: Filistinli Beşir ve Bulgar göçmeni Musevi Dalia.
Bir yanda topraklarından zorla sürülen bir halkın çaresizliği, diğer yanda korkularıyla büyüyen ama vicdanı uyanan bir kadının hikâyesi var.
Dalia, Filistinlilerin saldırılarından korksa da, Beşir ve diğerlerinin yaşadığı haksızlıkları gördükçe empati kurabiliyor. Küçük yaşta Filistinlilere ait bir eve yerleşen Dalia, sürekli bir sorgulama halinde.
Beşir ise suçla bir bağlantısı olmadığı hâlde defalarca tutuklanıyor, işkence görüyor ve sürgün ediliyor.
Yazar, iki insanın hikayesini anlatırken aslında iki halkın yüzlerce yıllık savaşına ayna tutuyor. Ancak gazeteci kimliği sebebiyle kitabın dili oldukça detaylı, yer adları, tarihler ve siyasi bilgilerle dolu. Bu da kitabı duygudan uzak, zaman zaman yorucu bir hâle getiriyor.
Yine de limon ağacı metaforu, umutla yeniden yeşermeyi simgeliyor.
Son bölümde Dalia’nın yıkılan ağacın yerine yeni bir fidan dikmeyi kabul etmesi, küçük de olsa barışa dair bir umudu temsil ediyor.
Genel olarak kitap, politik ve tarihî yönü ağır basan bir eser. Ayrıca yazarın Amerikalı bir gazeteci olması ise o dönem İsrail ve Amerika'nın işbirliği içinde olduğu düşünülürse, gerçeği ne kadar yansıttığı tartışılır..
Benim için duygudan uzak, daha çok bilgiye dayalı bir kitap oldu. Bu kadar acının bahsedildiği bir kitabın bu kadar düz anlatılmasını sevemedim.
Eğer tarih, siyaset ve Ortadoğu üzerine okumalar yapmayı seviyorsanız size hitap edebilir.
5/10
2025 54. kitabı
Sandy Tolan'ın "Limon Ağacı" adlı eseri, tarihsel gerçeklere dayalı dokunaklı bir anlatıdr. Kitap, İsrail-filistin çatışmasını bireylerin yaşamları üzerinden aktarmasıyla dikkat çeker. Bir yanda Kudüs yakınlarında doğup büyüyen Filistinli Beşir, diğer yanda ailesi Nazi zulmünden kaçıp aynı eve yerleşen Yahudi kizi Dalia vardır. Onların kesişen hikâyesi, bir limon ağacı etrafında şekillenir.
Eserde, iki farklı milletin acılar, kayıplar ve umutları son derece sade bir dille anlatılır. Yazar, politik tartışmalara boğmadan, sıradan insanların yaşadığı dramı ön plana çıkarır. Limon ağacı, burada hem geçmişi hem de ortak yaşam umudunu simgeler.
Kitapta dikkat çeken en önemli noktalardan biri, tarafların sadece "kurban" ya da "zalim" olarak çizilmemesidir. Hem Dalia'nın hem Beşir'in bakıs açısıyla olaylara tanıklık eden okur, iki tarafın da yaşadığı trajediyi derinden hisseder. Bu da esere güçlü bir empati boyutu kazandırır.
Limon Ağacı
Limon AğacıOrtadoğu'nun kalbinde insanlık
Sandy Tolan’ın Limon Ağacı adlı eseri, Ortadoğu’nun kalbinde, İsrail-Filistin çatışmasının derinliklerinde insan hikâyelerini anlatan etkileyici bir belgesel romandır. Kitap, 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında Filistinli bir ailenin evini terk etmesinin ardından, Yahudi bir ailenin aynı eve yerleşmesiyle başlayan ve yıllar içinde gelişen Dalia ve Beşir’in dostluğunu merkezine alır. Limon ağacı, hem kaybedilen evlerin hem de barış umudunun sembolü olarak öne çıkar. Tolan, tarafsız bir bakış açısıyla, iki halkın acılarını, umutlarını ve karşılıklı önyargılarını derinlemesine işler. Limon Ağacı, sadece bir çatışma öyküsü değil; aynı zamanda insanlığın ortak değerlerini ve barış arayışını sorgulayan bir başyapıttır. Sandy Tolan Limon Ağacı
Sandy Tolan Limon AğacıNecla Işık muhteşem bir emek sarf etmiş SEKSEK romanı...
Puan vermedi
SEKSEK
Roman; Julio Cortazar; Çeviren: Necla Işık; Yapı Kredi Yayınları; İstanbul, 2009, 2. baskı, 645 sayfa (7)(14.06.2011)
Julio Cortazar Arjantinli bir romancı & öykücü.1914 yılında doğmuş, 1984 yılında ölmüş. Sanıyorum dünya çapında tanınması SEKSEK ile olmuş...
Yazarımız dildeki ustalığını gösteriyor âdeta bu romanıyla. Roman dediysem bizim bildiğimiz klasik romanlardan değil katiyen; sözlerin döndürülüp dolaştırıldığı, kelimelerin ustalıkla birbiri ardına dizildiği tümceler ile kotarılmış gerçeküstücü bir eser bu. Tek başına yapılmış bir söz düellosunun toplamıydı sanki okuduğum bu roman. Cortazar ya okuyucuya 'helal olsun' dedirtmek için ya da kendi kuşağının yazarlarına 'roman öyle yazılmaz böyle yazılır' a tanıt olsun için yazmıştır bu romanı diyesim geliyor.
Necla Işık muhteşem bir emek sarf etmiş Türkçemize SEKSEK romanını çeviriyorken... Hatalı cümle yoktu kitapta fakat basım yanlışlıkları vardı birkaç kelimede. Yirmi beşinci sayfada 'bununla' yazılacağına 'bunula' yazılmış misal...
101. sayfada 'canına tak etmişti' yazılması gerekirken 'canına tak emişti' yazılmıştı.
404. sayfada 'ipleri gerecek ne vardı' yazılması gerekirken 'ipleri gerekecek ne vardı' yazılmıştı. Koca eserde bu üç basım hatası dışında hata bulamadım; Yapı Kredi Yayınları'na duyurulur!
Notum biraz kıt oldu...Kara mizah olsun: Oğuz Atay gibi bir dil ustamız, Sema Kaygusuz gibi bir söz cambazımız varken elin Arjantinlisi'ne 7'den yukarı puan vermeye elim gitmedi!
Not: Cortazar, romanının 56'ıncı bölümüne kadar düz okunmasını istemiş okuyucusundan... Sonra 'Okunması zorunlu olmayan bölümler' geliyor. Yazar buraya kadar okuyan okuyucusuna, İsterseniz okumaya devam etmeyebilirsiniz, demiş-miş. Okumaya devam etmek isteyenler için ise 73'üncü bölümden itibaren eski bölümlere
Reklam
Reklam