Sevemediğim yazar
"Fikir merkezli, antropolojik ve politik bilimkurgu benim ilk tercihim değil." sonucuna vardığım ve zorla bitirdiğim bir kitap oldu benim için. Amm yine de yazara ve yazım tarzına saygım sonsuz:)
İlahi Kentler Serisi
Büyü, Casusluk ve Zorbalık... İkisi Seride Biri İncelemede: İlahi Kentler Serisi
Kara Kule, Dune, Cosmere, Üç Cisim Problemi, İlk İmparatorluğun Efsaneleri ve Kızıl İsyan gibi türlerinin en iyilerinden olan ve çok sevilen serileri ağırlayan "İnceleme(?)" adındaki masamızda bugün, ismi geçen serilere nazaran daha mütevazi bir seri olan İlahi Kentler serisini konuk ediyoruz.
Ve hiç vakit kaybetmeden fantastik kurgu türünde bir seri olan konuğumuza rahatlaması için çeşitli içecekler ikram edip konuğumuzu benzer tür kitapların kendi aralarında konuşmaya daha meyilli olmasından dolayı* yan yana oturan Dune, Üç Cisim Problemi ve Kızıl İsyan serilerinin karşısına; Cosmere, Kara Kule ve İlk İmparatorluğun Efsaneleri serilerinin ise yanına yerleştiriyor ve diğer misafirlerimize İlahi Kentler serisine başlayabilmeleri için gereken basit bilgileri vererek onları tanıştırmaya başlıyoruz**(*)
*Bu türcü bir tutumdur, evet. Fakat her ne kadar bizi başkalaştıran yapılarıyla kişilik sahibi olsalar da kitaplar insan değillerdir ve bu nedenle türlerine, yazarlarına, yayınevlerine veya kapak renklerine göre kategorize edilebilirler. Ama insanlar EDİLEMEZLER.
**BKSBİGBB'ye nasıl bağlandık ama? İyi ama BKSBİGBB de ne mi diyorsunuz? Yenisiniz galiba... Bakıyım... YENİSİNİZ! Yaşasın yeni gelenler var! Hoş geldiniz! Umarım bir arkadaşa bakıp çıkacaktım demez ve buralarda kalmaya devam edersiniz. Kim bilir belki de BKSBİGBB'nin gizemini keşfederken Matematiğin, Kuantumun, yani "Hayatın" sırlarına da vakıf olursunuz. Sonuçta tüm büyük buluşlar en acayip yerlerden çıkma değil midir?
(*)Tekil kitaplarımız nerede mi oturuyor? Onlar özgürlüklerine düşkün ve biraz da başlarına buyruk olduklarından otoriteyi reddediyor ve masamızda gösterilen yerlerine oturmak yerine sağda solda dolanıyorlar. Bu
Reklam
Fool Me Once
6.510
Polisiye ve psikolojik gerilim türündeki yeri gerçekten tartışılmaz.
Adam resmen “bir bölüm daha okuyayım” hissinin yazara dönüşmüş hali
Beni Kandıramazsın (Fool Me Once) da 2024 yılında Netflix dizisi oldu ve oldukça beğenildi.
Benim için ise hâlâ The Stranger / Yabancı kitabının yeri ayrı. Tek kelimeyle sürükleyiciliğin kitap olmuş haliydi.
Bu kitap da aynı şekilde hızlı akan ve kendini okutmayı başaran bir hikâyeye sahip.
Bir oturuşta onlarca sayfa okuyabiliyorsunuz. Ama sanırım tam da bu yüzden bazı olay örgüleri sonradan düşününce biraz “hmm?” dedirtiyor
Belki ben bazı noktaları kaçırdım, o da mümkün.
Kitabın ana karakteri Maya’ya gelirsek…
Kocasını kaybetmiş ve yas tutan bir kadın hissi bana tam geçmedi açıkçası. Ama kitabın sonlarına doğru bunun nedenini daha iyi anlıyorsunuz
Bir diğer konu da Maya’nın asker geçmişiydi.
Savaş pilotu olması karaktere farklı bir hava katmış ama Irak’ta öldürdüğü siviller için “zayiat” gibi bir ifade kullanması beni ciddi anlamda rahatsız etti. Belki de yazarın özellikle vermek istediği soğukluk buydu.
Ama Harlan Coben şu konuda gerçekten çok iyi:
Bölüm bitirmeyi neredeyse imkânsız hale getiriyor
Kitaptan aklımda kalan notlardan biri de şu oldu:
“Bir avukat cevabını bilmediği bir soruyu asla sormamalı.
Bir asker de sonucuna karşı koyamayacağı bir saldırıyı başlatmamalı.”
Devam edecekMİŞ
Nasıl daha ne olacak . Işıl ışık kendine gelll!!! sende kötü sonmu yapcan hmm?. Devam edecekmiş . Devamı ne olabilir kötü adamları yakalamak mı hiç sanmıyorum.
!!!!Spoiler içerebilir!!!!!!
Çocuk mafya ile gizli anlaşma ile birşeyilde kurtuldu.
Bu durumu Esmer de öğrendi diyelim!?
Bir sinirle ayrıldılar, sonra emniyet söyledi davalık oldu ihraç edildi diyelim görevden!?
Sonra bu Ayaz ile tekrar anlaştı yurt dışına kaçtı diyelim!?
Sonra paraya sıkışıp çocuğu mu satacak öldürtecen mi ne yapcan??????
Levent in şitketi (yada gizli dedilen şirketi) bilmem ne ordan mı bu ilaç afili şeyler çıkacak anlamadımki?
Esma da aslında bu işin içinde mi yoksa!?
Not: aslında kötü son olsun istiyorum
Umarım okursun :)
Ne macera ama! Buralar alev aldı!
16.yy... Fransa yanıyor... Katoliklerle Protestanlar arasındaki savaş haddini aşarak bütün Fransa'yı, özellikle Paris'i esir almış durumda... Sokaklar öyle bir durumda ki birini gösterip ''işte bir prostestan'' diye bağırsanız, o kişi katoliklerin ölümcül saldırılarına maruz kalıyor.
Böyle bir atmosferin merkezinde elbette 'güç' var. Ve olmazsa olmazımız, 'krala sadakat' bahanesi altındaki bencillikten doğan çıkar ilişkileri.
Şimdi bu atmosfere kral, kraliçe, kral adayı, kont, mareşal, aşık, dost unvanlarına uygun bir sürü karakterin dahil olduğunu düşünün. Ve bunların dışında bir unvanımız daha var ki, bu kusursuz maceranın en önemli sahnelerinde boy gösteriyor, Şövalye...
Şövalye dendiği zaman aklıma gelen ilk isim elbette Dumas'nın d'Artagnan'ı. Üç Silahşor romanı zihnimin en güzel odalarından birinde senelerdir yaşıyor. Şimdi ise zihnimdeki o odanın yanına başka bir roman daha taşındı: Pardayanlar...
Ve bu iki roman daha şimdiden öyle iyi arkadaş oldular ki, aralarındaki uyum muazzam.
Pardayanlar'ı okurken sık sık Dumas'yı andım ve yaptığım araştırmalardan sonra Pardayanlar'ın yazarı Michel Zevaco'nun ciddi bir Alexandre Dumas hayranı olduğunu öğrendim.
Kitaptaki karakterlerin işlenişinden biraz bahsedecek olursak; Zevaco, gerçekten her karakteri detaylıca veriyor bize. Yoldan geçen bir karaktere, sakın yoldan geçen herhangi bir kişi olarak bakmayın. Zira sayfalar sonra o karakter bambaşka bir olayın kilit ismi olabilir. Genç şövalyemiz Jean Pardaillan ve babası Honore Pardaillan’ın aralarındaki uyuma bayıldım. Düşünce olarak sık sık çatışsalar, hatta farklı kişilerin yanında olsalar bile, birbirlerine olan bağlılıkları, son ana kadar el ele yürek yüreğe savaşmaları çok etkileyiciydi. Genç şövalyemizin ruhunda aşk ve iyilik gibi iki baskın duygu varken; baba
Merhabalarr,
Royal elite serisinin 2. kitabının yorumuyla geldim. Kitap ilk kitabın bittiği yerden hız kesmeden devam ediyor. Elsa, okulda havuza itilmişti ve boğulma tehlikesi geçirerek hastanede uyanmıştı.
Öğrendiği gerçeklerle onu havuza itenin Aiden olduğunu düşünür ve ona baş kaldırır. Bu sırada kitaba yeni bir karakter dahil olur:Knox. Onu boğulmaktan kurtaran okula yeni transfer olan kişidir ve Elsa Aiden’i kıskandırmak ve özgür olduğunu kanıtlamak için Knox’la arkadaş olur. Öte yandan kendi geçmişini deli gibi merak eder ve psikiyatristine gidip geçmişini eşeler, çok fazla rüya görmeye başlar, aynı zamanda teyzesi ve eniştesine gidip geçmişini sorar. Manipülatif Aiden ise her cinsel deneyimden sonra bildiklerini anlatacağını söyler ve tabiki yüzeysel şeyler anlatır. (Ve tabiki de bu ikili yanyana gelip kitabın yarısından fazlasında sevişirler.)
Öte yandan Aiden’in babası Jonathan, Aiden ve Silver’in iş için evlenmesi gerektiğine, baş düşmanı olan aileden geriye kalan Steel ismindeki tek kişinin de yok edilmesini ister. Aiden, ne olursa olsun babasına başkaldırır ve Elsa’nın yanında olup onu koruyacağını söyler. Jonathan tabiki durmaz oyunlar oynar ve Elsa’ya Aiden ve Silver’ın nişanlı olduğunu söyler. Kızımız tam bunu sindirmeye çalışırken kapıdan başka bir davetsiz misafir gelir ve yazar bombayı patlatır.
Aiden ne kadar manipülatif biri olsa da Elsa’yı kendi tarzında çok seviyordu. Elsa’ya güvenen, aralarında bir ilişki olsun isteyen, onu sapkınlık derecesinde isteyen oydu. Açıkcası kendi tarzındaki sevgisini sorgulamadım bile. Elsa ise hem geçmişinin bilinmezlikleriyle hem de Aiden’le uğraşıyor. Aiden’e çekiliyor ama çekilmek istemiyor. Ona çok güvenmek istiyor ama güvenemediği çok şey var. Bu kısmlar bana çok geçti. Ayrıca Aiden’in telefon ekranında Elsa
Reklam
Reklam