DarkWinter
@98Lilah
can sıkıntısına takılıyorum
103 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Umarım okuduğum yayınevi kitabı basitleştirmemiştir...
yani tolstoyun kitaplarını seven birisiyim ve özellikle dilinin de ağır olduğunu biliyorum. bu yönden kitabın aşırı çocukca olması acaba yanlış mı baskıyı okuyorum tedirginliği yarattı bende. çocukca derken bir hakaret olarak değil, ilkokul çocuğunun bile rahat okuyup anlayabileceği bir seviyede yazılmasından dolayı diyorum. yani sonuçta itiraflarım kitabını üniversitelilerin bile zor kavradığını düşünüyorum.(belki ben bile anlayamamışımdır, cidden zorlanmıştım).
kitaba puanım düşük olduğunu söyleyebilirim, çünkü sonuçta vermek istediği mesaj çok açık ama hiç derin değil. işte tam çocuk kitabı gibi. yüzeysel kalmış. okurken sıkmadı değil, hızlı da bitirdiğimi düşünürsek...
yanlış anlaşılmamak için örnek vermem gerekirse, mesela martı, aşırı basit bir okunuşu var bu kitap gibi ama vermek istediği mesajlar çok daha derin işlenmiş, üzerine saatlerce konuşulabilir belki.
ehh benlik değil ama özellikle ilkokul çocuklarına okutulması gereken bir kitap olarak düşünüyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sesli kitaplara ilgimi kaybetmeye başladığımı farkettim. Dinlerken bir çok kez odaklanma sorunu yaşadım (eskiden soyut kitaplar nedeniyle böyle olduğunu düşünüyordum). O nedenle ne ara buraya geçtik dediğim kısım çok oldu, can sıkıcıydı biraz. Ayrıca hayatıma aniden giren bazı yoğunluklar nedeniyle de son kısımlarını 2-3 hafta arayla dinleyebildim. Okulumun da açılacağını düşünürsem daha çoook böyle yoğunluk yaşayacağım gibi (baya uzun bir zamandır film eleştirisi de yapmadığımı farkettim, aileden uzaklaşmak nelere kadir). Galiba son dinlediğim sesli kitap olacak, en azından ailemin yanında değilken ki :) .
Neyse kendimle konuşma faslını geçersem, özellikle bilim kurgu dünyasında ismini sıkça duyduğum bir kitapdı, zaten o nedenle merak edip okumaya heveslendim. O hevesimi karşılamadı diyebilirim. Çok basit geldi, çocuk kitabı gibi.
Her ne kadar çocuk kitabı gibi desem de çok iyi konulara değindiği oldu, ve bazı göndermelerle (özellikle hamletin maymunları göndermesine çıldırdım, keşke kitapta okusaydım da çekip paylaşım yapsaydım demiştim) beni kendine hayran bıraktı, bu yönlerden hakkını yiyemem.
Beğendiğim kısımlardan ayrıntılarıyla bahsedecek olursam, yukarı da yazdığım gibi hamletin maymunları ilk sırada yer alır. İmkansızlıklar gemisi (veya makinesi, veya herneyse) yaratıcı bir düşünce olmuş gibi geldi. Yani mesela uzaya atıldıkları zaman ölmeyeceklerinin bende farkındaydım, birçok dizi, filmde de bu durumu yaşıyoruz zaten ama çoğunda kurtuluş yolunu çok saçma buluyorum. Bu kitapta ise bu kısmı yaratıcı buldum. Şey kısmı da komikti mesela, dünyayı yıkmaya geldiklerinde söyledikleri şeyler ile arthurun evini yıkmaya geldiklerinde söyledikleri şeylerin aynı olması. Başka bir beğendiğim hikaye de herşeyin cevabı hikayesiydi, daha önce barış özcandan bu hikayeyi
Türkiye’nin geri kalışının sebebi, halkının
cehaleti değil, aydınlarının gerek nicelik, gerek nitelik
bakımından yetersiz oluşudur. Mümtaz Turhan dünyada
alet ve makineleri, fennî metotları, verimli çalışma
ilkelerini ve ülkeleri en iyi bir şekilde yönetme tarzlarını
bulan, keşif veya icat eden, mükemmelleştirenlerin
aydınlar olduğunu ifade eder. Onun için bir memleketin
geriliğinden halkını sorumlu tutmak kadar gülünç ve abes
bir şey olamaz.
burada yazdığı paragrafa bir çok kişi başta karşı çıkabilir, ama bu dediğini destekleyen çok önemli bir örnek var: ABD :)