AY
@AAY_
28 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Oyun çağı bitene kadar bir ebeveynin elinde bulundurabileceği bir kitap bence. Bazı noktalarda anlayış hususunda benim için aydınlatıcı yönleri oldu kesinlikle.
Okurken işe yaramaz gibi gelse de denediğimiz zaman cidden yararını gördüğümüz egzersizler oldu. Ayrıca kitaptan sonra anne baba için bu oyun oynama, oyunla anlama konularında esnek ve yaratıcı düşünme becerisinin geliştiğini de düşünüyorum. Çok yakıcı bir sorunu çözebilecek bir formasyon edindirmiyor elbette ama farklı bir pencere açıyor diyebilirim kısaca.
Reklam
Kesinlikle birçok yönden cesur bulduğum kadın öykülerinden oluşmuş bir kitap 
Bunu Kimseye Anlatma Farklı farklı dünyalardan başa çıkılması zor kadınlık ve insanlık hallerine yaklaşıp, bu halleri yakından gösterip çekiliyor yazar. Öykülerin bazı yerlerinde bulunan eş zamanlı paralel örgüyü kullanışı da konu seçimi de konuların derinleşme şekli de başta söylediğim gibi oldukça cesur. Hayatın "kimseye anlatılmaz" yerlerinden ama neredeyse ustalıklı diyebileceğimiz bir anlatma becerisiyle geliyor. Bu cesaretin yanı sıra dil olarak temiz, akıcı ve detaylar yönünden de oldukça renkli öyküler. Aralarında sert bulduğum ve bitirince yutkunduğum bir öyküydü Şimdi Felicita Çalsa Herkes Mutlu Olur. Etkisinin gücü anlamında başarısı inkar edilemeyecek bir metin.
Kızarken veya yanlış bulurken bir yandan da anlayıp hak verebildiğimiz, hem çok sıradan hem de çok sıra dışı yanları olan iyi örülmüş kahramanlar ve olaylarla kadınların da edebiyatın da ihtiyacı olan türden öyküler olduğunu düşündüm ben
Deniz Eldam öykülerinin. Kahramanların hepsini sevmemiş olabilirim mesela ama sokakta yan yana gelebilecek türden kahramanlar olduğunu kabul ettiğimizde sokaktaki herkesi sevmemem kadar doğal bir durum bu. Fakat farklı bir yakınlaşma kurmamı sağladığını düşünüyorum o çok sempatik bulmadığım kahramanlarla da.
Kısacası bu renkli ve cesur kalemle tanışmış olmaktan memnunum ben.
Bunu Kimseye Anlatma Farklı farklı dünyalardan başa çıkılması zor kadınlık ve insanlık hallerine yaklaşıp, bu halleri yakından gösterip çekiliyor yazar. Öykülerin bazı yerlerinde bulunan eş zamanlı paralel örgüyü kullanışı da konu seçimi de konuların derinleşme şekli de başta söylediğim gibi oldukça cesur. Hayatın "kimseye anlatılmaz" yerlerinden ama neredeyse ustalıklı diyebileceğimiz bir anlatma becerisiyle geliyor. Bu cesaretin yanı sıra dil olarak temiz, akıcı ve detaylar yönünden de oldukça renkli öyküler. Aralarında sert bulduğum ve bitirince yutkunduğum bir öyküydü Şimdi Felicita Çalsa Herkes Mutlu Olur. Etkisinin gücü anlamında başarısı inkar edilemeyecek bir metin.
Kızarken veya yanlış bulurken bir yandan da anlayıp hak verebildiğimiz, hem çok sıradan hem de çok sıra dışı yanları olan iyi örülmüş kahramanlar ve olaylarla kadınların da edebiyatın da ihtiyacı olan türden öyküler olduğunu düşündüm ben
Deniz Eldam öykülerinin. Kahramanların hepsini sevmemiş olabilirim mesela ama sokakta yan yana gelebilecek türden kahramanlar olduğunu kabul ettiğimizde sokaktaki herkesi sevmemem kadar doğal bir durum bu. Fakat farklı bir yakınlaşma kurmamı sağladığını düşünüyorum o çok sempatik bulmadığım kahramanlarla da.
Kısacası bu renkli ve cesur kalemle tanışmış olmaktan memnunum ben.
Melisa Kesmez aşağı yukarı aynı dönemleri, aynı çevrelerde, benzer ilgi ve duyarlılıklar etrafında geçirmiş olmamızdan dolayı beğenip kendimden bir sürü şey bulduğum, okumaya da devam etmeyi düşündüğüm bir yazardı 
Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz kitabından sonra.
Nohut Oda ile biraz daha yakın hissetmeye başladığım ve "Keşke arkadaşım olsa da muhabbetlere düşsek" dediğim türden bir yazar oldu benim için. 
Bazen Bahar kitabını nasıl olduğunu bilmeden atlamışım ama sevdiğim yazarların okumadığım bir kitabını tutmak iyi oluyor bazen, acil durumlar için, ondan bırakmış olabilirim hemen ayıplamayalım, derken 
Küçük Yuvarlak Taşlar kitabıyla Melisa Kesmez bendeki yerini kalıcı hale getirerek epeydir görüşmediğim bir yakın arkadaşımla görüşmüşüm, görüşmediğimiz süre zarfında kendisi pek çok hadise yaşamış, izlemiş, gözlemiş anlatacaklar biriktirmiş ve leziz bir sohbet etmişiz hissi bıraktı. Böyle sohbetler ağrı da yapabilir şifa da olabilir bilen bilir ama bazen her ikisi de olabilir. Küçük Yuvarlak Taşlar bana iyi geldi.
Nergis, Gülsüm, Elif, Mehmet güzel ve çok gerçekler. Günlük hayatta aniden kusursuz bir şiirsellik de kurgulayabilirler şair olmadan, yani güzelleştirebilirler, kusursuz bir güzelliğin ortasına yerleşebilirler ama ama ama amansız hatalara düşüp, düşürüp bozabilirler, harcayabilirler de bir sürü şeyi. Her an da saçmalayabilirler dünyalar kadar ama sanki Mehmet saçmalamaz gibi geliyor bana. Öyle gerçekler.
Olaylar akarken, fikir ve duygular da satırların arasındaki yerini alırken metin çok güzel bir ses buldu bende. Kahramanların söyledikleri, içlerinden geçirdikleri öylece içime işledi diyebilirim.
Bu cüce romanı ne kadar zor koşullarda yazdığından bahsettiği bir söyleşiyi okumuştum çok üretken olmak her koşulda mümkün olmayabiliyor ama yine de ayrılırken keşke daha sık görsem diye düşündüğümüz dostumuza
Okuduktan sonra birkaç gün boyunca içimde büyüyerek yaşayan bir şeyler okumayalı epey olmuştu. Kitabın isminin habercisi olduğu sızının, bu sözünü ettiğim etkiye eşlik etmesi öykülerin gücünü kanıtlayan bir şeydi kuşkusuz.
Öyküler dil yönünden de kişilerin ve olayların kurgulanışı yönünden de geçişlerle ilgili olarak da gerçekten çok incelikli ve özenli. Başlayıp birkaç öykü okuduktan sonra ilk söylediğim, bir "ilk kitap" için beklediğimden daha iyi olduğuydu ve bu düşüncem öyküleri bitirdiğimde de değişmemişti.
Bu şekilde kaleme alınmış toplumcu gerçekçi kadın öyküleri, bir gün bu öyküleri yazdıran ağrıları da dindirecektir diye umutlanırken hangi konuda olursa olsun yazarın bize ulaştıracağı iyi demlenmiş eserlerini bekleyeceğim. 
Kağıt Kesiği
Kağıt Kesiği
Reklam