Lokman (a.s.), Kur'ân-ı Kerîm'de ismi geçen peygamberlerdendir. Hz. Davud aleyhisselamdan ilim aldığı ve Hz. Davud'un (a.s.) vezirliğini yaptığına dair rivayetler vardır. Israilogullarindan bir adamın kölesi iken, azat edilmiş olan Lokman (a.s.) hakkinda şu kıssa anlatılır:
Efendisi, yemeği önce Lokman'a (a.s.) yedirir, sonra kendisi yermiş. Bir gün Lokman (a.s.), efendisine bir karpuz ikram etmiş. Efendisi de Lokman aleyhisselama karpuzdan bir dilim vermiş. Lokman (a.s.), karpuzu bal yer gibi zevk ile yemiş. Bu durum, efendisinin hoşuna gitmiş ve bir dilim karpuz kalıncaya kadar Lokman'a (a.s.) yedirmiş. Son dilimi de kendisi yemiş; fakat acılığından dili yanmış, dudakları uçuklamış. Lokman aleyhisselama, "A benim canım, böylesine zehri nasıl oldu da şerbet gibi içtin; bu kahrı nasıl lütuf sandın. Bu ne sabırdır, niçin buna sabrettin. Yoksa canına düşman mısın?" demiş. Lokman (a.s.) şu cevabı vermiş:
"Sizin nimetler bağışlayan elinizden o kadar nimetler yedim ki utancım iki kat oldu. Elinden, bir de aci bir şey yememek ayıp geldi bana. Şekerler bağışlayan elindeki tat, bu karpuzda acılık bırakır mı hiç?"