“Bir ömür bitebilir,” diyordu. “İnsan ölebilir, çıldırabilir. Bir enkaz, bir çöp, bir iskelet, bir ölü olabilir. Fakat yalansız yaşayamaz. Ölüm bile arkasında dayanacağı bir yalan olmazsa tahammülsüz bir şey olur.”
Eşyanın süküneti , değişmez manzarası onun için hayatta bir teselli zevk kaynağıydı . Bir insan , en yakınımız bile, çarçabuk değişebilirdi . Fakat eşya , dalgın ve daüssılalı uykularından hep aynı kalırdı . Bir saksının, bir sedirin , bir masanın , bir duvar veya kapının değişmesi imkansızdı . Eşyanın açık , dost , her zaman için güvenilir çehereleri!..