Anıl Haznedar
@AHaznedar
İnstagram @haznedaranil
Ben okudukça biraz duygusallaştım Tanrım
Ben okudukça biraz da yalnızlaştım Tanrım
Ben okudukça biraz da arsızlaştım Tanrım
Yok bu böyle olmadı. Yalan söyledim Tanrım! Her şeyi bilen sana yalan söyledim! Ben okudukça çok duygusallaştım Tanrım! Gözlerim görmez oldu, kulaklarım duymaz! Ben ya sahici ben oldum ya da sahici sen oldum! Sen de bana, bize yalan söyledin mi Tanrım! Ne, hiç mi söylemedin! Ah Tanrım ah! Ben okudukça biraz yalnızlaştım demiştim ya hani. Yok Tanrım, yalandı o. Ben çok ıssızlaştım. Kıllarım diken diken oldu, vücudum lal! Elif Ba’nın, Elif’i gibi oldum Tanrım! Hani vardır o dağ, bayır, tepe, ova... insansız, inşaatsız ama cansız olmayan. Öyle eser ya orda, üşürsün! Sahi sen de üşür müsün sevgilim, Tanrım! Ben üşüdüm, üşürken de titredim. Bilmiyorum, titredim. Ben okudukça biraz da arsızlaştım demiştim hani. O en büyük yalandı Tanrım! Ben arsızlaşmadım; ben ahlaksızlaştım! Üzgünüm Tanrım, sana layık değilim. Ama sensiz de çaresizim. Kızma Tanrım, adındır Allah, dilimdendir sözlerim, çıkar ağzımdan Tanrım diye ahhh ahhh! Gözlerim günahla dolu, kalbim imansız! Ellerim gider harama, yanlışsa yaz banaaaa bana. İstedim, istedim Tanrım, ben istedim günahı. Tatlı geldi, sevdim, vazgeçemedim. Ama sanma ki her anı zevk ile geçer idiydi, yok Tanrım yoook; zevkini yaşarken acısını da yaşardım da acı kahve tadı verirdi, dilim damağım zehirlenirdi. Pişman mıyım? Galiba pişmanım Tanrım, sanırım, zannediyorum. Yok pişmanım Tanrım. Bu doğru, yalan yok. Cezasını öyle bir verdin ki yüzüm kızardı, utandım, isyan ettim. Sana değil Tanrım, banaaaa bana. Kendime sövdüm, saydım. Ama anladım da anladım !
Nejat İşler’i okurken bir garip oldum. Aklımdaki halinden herhalde. Kitabı okurken, Kaybedenler Kulübün’ü izler gibiydim. Ne bilim, öyle hissettim. Biraz da meyilliyim ben
Reklam
Freud ve onun kitapları hakkında yorum yazmak, cennete gitmek için kendini öldürmeye benzer. Yani psikolojinin babası hakkında yorum yaptığınız zaman bu alanda ilgisi olan herkesin dikkatini çekersiniz. Doğal olarak da yazdığınız satırlar arasında sizi analiz edebilecek her türlü sırrın peşine düşerler. Yazdıklarınız düşüncelerinizdir. Düşünceleriniz de sizsiniz demektir. Konfor alanınızın dışına çıkmışsınızdır ve bu alanda savunmasız bir şekilde gelebilecek olan tüm darbeleri tek başınıza karşılamak zorundasınızdır. Freud de öyle. O da yazılarıyla kendi düşüncelerini insanlara ulaştırır. Freud hakkında hiç yazılmayan bazı şyler vardır. Sizin de şaşıracağınız şeyler. Bunlara yazının ensonunda değineceğim. BUndan önce Freud'ü de yazılarından çıkarabileceğimiz gibi öncelikle onu tanımak da gerekir. Freud bir kere zeki ve oldukça da çalışkan bir çocuktur. Okulunda sürekli sınıf birincisi olur. Doktor olmaya pek hevesli bir çocukluk yaşamamıştır. Kendisi de şöyle diyor; "Çocukluğumda, acı çeken insanlığa yardım etme özlemi duyduğumu hatırlamıyorum... Gençliğimde içinde yaşadığımız dünyanın bilmecelerini anlamaya ve belki de çözümüne katkıda bulunmaya yönelik ezici bir ihtiyaç duyuyordum." Zaten kariyer sürecine baktığımız zaman da bu alana yönelmesi çetrefilli bir süreçten sonra olmuştur. Tıp alanına girer ancak önce biyoloji ve fizyoloji alanlarına yoğunlaşır. Fiziksel bilimlere ilgisi ise Brücke'nin laboratuvarında çalışmaya başlamasıyla birlikte geçecek olan altı yıllık sürecin sonunda olur. 1882 yılında Viyana Genel Hastanesi'nde çalışmaya başlar ve artık burada nöroanatomi ve nöropatoloji üzerine incelemeler yapmaya başlar. Paris'deki Slatepiere'de Charcot yanında çalışmaya
Le Bon;
Grupta her duygu ve eylem bulaşıcıdır, üstelik de bireyin kendi kişisel çıkarını ortak çıkar için seve seve feda ettiği bir noktaya kadar bulaşıcıdır. Bu, onun doğasına çok ters düşen ve grubun bir parçasını oluşturmadığı sürece pek beceremediği bir yetenektir.
Reklam