Muhammed Ali AKAT
@AKAT
"Neşesizliği bir hastalık olarak adlandırdınız; bence bu aşırı oldu"."Asla" diye cevapladım .Ardından da "Eğer insan bununla kendine ve yakınlarına Zarar veriyorsa ona başka bir şey denemez.Birbirimizi mutlu edemediğimiz yetmiyor mu ? Her kesin bazen tadabildiği sevinci yok etmeye ne hakkımız var? Sıkıntılı olup da bu halini belli etmeyen,ona tek başına katlanarak başkasının neşesini kaçırmayan bir kimse göstere bilirmisiniz?Daha doğrusu bu halimiz , kendi değersizliğimizi anlamamamızdan, yersiz bir kendini beğenmişliğin doğurduğu kıskançlıkla ilgili olarak sürekli kendinize karşı duyduğumuz hoşnutsuzluktan ileri gelmiyor mu? Etrafımızda ,mutluluğunu bize borçlu olmayan mutlu,neşeli insanlar görüyor ve bunu çekemiyoruz."
Dayanabileceğimiz kaderin bir sınırı vardır; bu sınırın ötesine geçenler ya bizi mahvedenler ya da bizi hissiz bırakacak şekilde gelip geçerler.
"Ben , kendimi daima yenmeye mecbur olanım."
Kalp midir insana sev diyen?
Yoksa yalnızlık mıdır körükleyen ?
Sahi nedir sevmek;
Bir muma ateş olmak mı?
Yoksa yanan ateşe dokunmak mı ?
Doğrunun ne olduğunu bilmedikçe , doğruluğun iyilik olup olmadığını nasıl kestirebiliriz?
