Ne hayatlar var Allah’ım.. İnsanların söyleminden, hayatın cilvesinden, duyguların hapsinden, özgürlüğün pençesinden, gün ışığının gölgesinden sızıp elimize akan, biriken, taşan ne çok yaşamak var!. Biz kendimizi tanıyamadan ne çok ömrün eleştirisini yapıyoruz, her şeyi en ince ayrıntısına kadar bilip bir bilinmezlikte yüzüyor, bocalıyor, boğulur gibi oluyoruz. Yok mu bir başka yaşam bugüne dâir, bulunamaz mı hakîkaten çocukluğun yetişkinlik çağı? Vâr olmak, yok olmak. Bütün mesele bu değil, bu değil..