Dostovisky

Başımızın Üstünde Bir Bulutun
Başımızın üstünde bir bulutun Güneşe asılmış gölgesi, Uzakta toz halinde dağılan Yoğurtçu sesi, Gün bitmeden başladı içimizde Yarınsız insanların gecesi.
Dergâh
Şiir
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Serin rüzgarlara pencereni aç! Karşında fecirle değişen ağaç, Bak, seyret ağaran rengini ufkun Mahmur gözlerinde süzülsün uykun. Bırak saçlarınla oynasın rüzgar, Gümüş çıplaklığı bir başka bahar Olan vücudunu ondan gizleme. Ne varsa hepsini boyun, saç , meme Esirden dudaklar okşasın sevsin Mademki geceden daha güzelsin!
Sayfa 24 - Dergâh
Şiir
Ne içindeyim zamanın Ne de büsbütün dışında; Yekpare, geniş bir anın Parçalanmaz akışında. Bir garip rüya rengiyle Uyuşmuş gibi her şekil, Rüzgarda uçan tüy bile Benim kadar hafif değil. Başım sükutu öğüten Uçsuz, bucaksız değirmen; İçim muradına ermiş Abasız, postsuz bir Derviş; Kökü bende bir sarmaşık Olmuş dünya sezmekteyim, Mavi, masmavi bir ışık Ortasında yüzmekteyim.
Sayfa 23 - Dergâh
Şiir

Dostovisky

, bir kitap okudu
Puan vermedi·510 syf.·
2020 11. kitabı
Vladimir Bartol
9/10 · 50bin okunma