Daim yalqız yemək yeyərdi: yemək yeyərkən kitab oxuyardı.
Kiçik, lakin səliqəli bir kitabxanası vardı. Kitabları çox sevərdi; kitablar onun soyuq, ancaq vəfalı dostu idi. Sərvəti artdıqca boş vaxtı da çoxalırdı, boş vaxtlarını zehninin inkişafına verər və biliyini artırardı. Monreylə gəldiyi gündən bəri dili də xeyli dəyişmişdi; daha incə və nəzakətli bir tərzdə danışdığı duyulurdu.
Mütaliəyə çox vaxt sərf edərdi. Bir də görürdün ki, klubda oturub əsəbiliklə saqqalını didişdirir, jurnal və kitabları vərəqləyir.
Üzündəki ifadəsindən anlaşılırdı ki, o, bütün bunları sürətlə oxuyur və çeynəmədən udur. Mütaliə onun xəstə vərdişlərindən biri idi,
çünki əlinə keçən hər şeyi, hətta keçənilki qəzet və təqvimləri də eyni acgözlüklə oxuyurdu. Evdə həmişə uzanıb mütaliə edərdi.
On beş yaşında bütün səylərim təhsilimə yönəlmişdi, otuz yaşında artıq şəxsiyyət kimi yetişmişdim, qırx yaşda heç bir tərəddüdüm yox idi, amma dinləməyi yalnız altmış yaşımda öyrəndim.
Roman ədəbiyyatı başdan-ayağa nəzakət dərsliyidir. Kitablar istər-istəməz onları oxumuş adamı tərbiyələndirirdi.
Belə adamların başqalarını həyatına müdaxiləsi təbriklər və başsağlıqları ilə məhdudlaşır.