Diğer taraftan, içinde bulunduğumuz anı sadece gelip geçici, ömürsüz bir şey olarak görür ve ona sadece hedefimizi ulaştıracak bir araç nazarıyla bakarız. Dolayısıyla çoğu insan hayatının sonuna gelip de geriye dönüp baktığında bütün ömrü boyunca ad interim yaşadığını görecek ve dikkat etmeksizin ya da tadını çıkarmaksızın bakıp geçtiği bir şeyin hayatın ta kendisi olduğunu, bir başka söyleyişle yaşamayı beklediği ya da beklentisi içinde yaşadığı şeyin bizzat kendisi olduğunu görüp şaşıracaktır.