Sakız Hanım
@Acommonreader
13 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Şahinimiz yine bildiğimiz gibi desem... Hayır, değil. Bu defa umutsuz, gözleri yine çakmak çakmaksa da bu defa yılgın, yorgun. Ne çok yalnız kalmış, hiçbir yere sığamamış da en sonunda kendini Vayvay'a Koca Osman'a, çocuk Osman'a atmış. Vayvay Ali Safa'dan yaka silkmekte, buralar benim toprağım çıkın Allah çıkın diyor, çakırdikenleri güle oynaya ateşe verdilerdi Abdi Ağa'nın ardından, şimdi beterin beteri Kel Hamza gelince, vay Memed gül gibi Abdi Ağamıza neden kıydın dediler çiğ süt emdiklerinden. İlk kitapta Memedimizin nasıl Şahin olduğunu anlatmıştı Yaşar Kemal uzun uzun, her sayfasında İnce Memed vardı. Bu defa Memed düşünceleriyle, bu ağaların biri gidecek biri gelecek o zaman bu çaba niye demeleriyle baş başa. Pek çok başka karakter giriyor bu kez, her birinin hikayesi, acısı başka. Yağız at bile bir roman kişisi olmuş, ama en çok da Adem'e üzüldüm ne yalan söyleyeyim... Zulmün karşısında direnmemek kafirliktir, direnmek haktır diyen Ferhat hocanın ellerinden öptüm, en zor işi üstlenen Topal Ali'nin alnından... İdris Bey'i daha çok tanımak, bilmek istedim, Yobazoğlu'na daha farklı bir akıbet çizilsin umdum. Memedimin, buraların yakışığının tekrar Çukurova'ya inişi nasıl umutlandırdıysa köylüleri ilkin, nasıl yetiştirdiyse yeni yiğitleri, cesaretlendirdiyse kocamış köylüleri, onun uzun uzun bostana çekilip düşünmeleri de öyle yıldırır sonra, küstürür Koca Osman'ı bile. Oysa şahinim, hani Hatçe'yi gömdün de şimdi Seyran'ı aldın ya koynuna, hani hayat devam edecekti illa ya, işte Abdi gidip Hamza geldi madem ve Hamza giderse de beriki gelecekse mutlaka, sen canın yettiğince vuracaksındır İnce Memedsen, çünkü sen gidince başka şahinler uçacaktır dağlarda. Çünkü hayat böyledir ve bunu en iyi sen öğrenmişsindir. Yaşar Kemal'in anlatımı daha da daha da bereketlenir bu
Cemal Süreya'yı hepimiz Sevda Sözleri'nden biliriz. Bu kitap ise onun Politika gazetesindeki Günübirlik isimli köşe yazılarından oluşuyor. Hepsi toplamda iki, iki buçuk sayfayı geçmeyen yazılar, ağırlıklı olarak edebiyat, kültür sanat konularında yazmış. Köşe yazıları olduğu için çok doyurucu edebi yazılar değiller ancak vurucu olan Cemal Süreya'nın tespitleri. Başkasının elinde olsa aça aça uzata uzata belki tezlere, belki uzun uzun makalelere, denemelere dönüştürülecek, etinden sütünden faydalanılacak tespitleri birer cümlede verip, okuruna "gerçekten de öyle ya" dedirtip geçiriyor, sakız gibi uzatmaya, allayıp pullamaya ihtiyaç duymuyor çünkü o güzel aklı bunun gibi fikirlerle, cuk oturan tespitlerle, yaşantılarda ve dillerde yer edinmiş ancak adı konulmamış şeylerin en güzel adlarıyla dolup taşıyor.
Bir başka hayranlık uyandıran şey ise Cemal Süreya'nın entelektüelliği ve tüm dünyadan beslenen birikimi. Şairliğinin hakkını sonuna kadar vermiş, tüm dünya edebiyatını, şiirlerinin geldiği yerleri takip etmiş, yazıları atıflarla, karşılaştırmalarla dolu bu anlamda çok tatmin edici olduğunu söyleyebilirim. Üstelik bunca okumayı, bunca araştırmayı ve takibi yetmişli yıllarda ne seyahat olanaklarının ne de İnternet erişiminin böyle olmadığı bir dönemde yapıyor. Belki de imkanlarımızın bugün bu kadar çok olması bizde tam tersi bir etki yapıyor, kafa karışıklığı ve bunca seçenek bizi ürküttüğünden elimizi kolumuzu her şeyden çekiyor ve artık aydın ne demek entelektüel ne demek bunları unutuyoruzdur. Yazıları pek çok yazar ve şair atıfıyla dolu, yeni isimlerle tanışmak, Cemal Süreya gibi bir entelektüelin, bir şairin değerlendirmeleriyle okuma listeme yeni isimler eklemek çok keyifliydi. Bana yeni kitaplar, yeni ufuklar göründü. Özlediğim Türk edebiyatıyla güzel bir
