Ah, insan işte bu denli fani bir varlık; tam da varoluşundan hiçbir kuşku duymadığı, mevcudiyetini gerçekten duyumsattığı tek yerde bile, sevdiklerinin hatıralarında, onların ruhlarında bile yitip yok olmaktadır, hem de o denli çabuk!
Kimi krala, bakanı hükmeder; kimi bakana da müsteşarı… Bu durumda birinci derecede önem taşıyan kişi kimdir? Bence bu kişi, diğerlerini değiştirebilen ve onları, kendi tasarılarını gerçekleştirmek için kullanacak kadar kudretli ya da kurnaz olan kişidir.
Acaba sevgili dostum, durumumda bir değişiklik olmasını özlememin temelinde, gittiğim her yerde beni izleyecek olan içsel, huzursuz bir sabırsızlık yatmıyor mu?