Oğuz ATAY hayranlarının bu kitabı okumamaları çok büyük kayıp. ben çok beğendim. Hakan Günday ın da kalemi çok sağlam ve özellikle romanlarında çocukları ve çocuk piskolojisini ön plana çıkarıyor. çocukları çok seviyor olmasından kaynaklanıyor herhalde :)
Romanın her sayfası şiir gibiydi, Oğuz ATAYı okurken kendimi kitabın derinliklerine inmiş kitapta söylenenlerden mest olmuş bir profesonel okuyucu olarak görüyorum Tıpkı TUTUNAMAYANLAR ın Selim IŞIK ı ve Turgut ÖZBEN i gibi. TUTUNAMAYANLAR ın bir yerinde Selim IŞIK
“bana kitap kurdu, boş hayaller kumkuması, hayatın cılız gölgesi gibi sıfatlar yakıştırılabilir. şövalye romanları okuya okuya kendini şövalye sanan don kişot’a benzetebilirsiniz beni. yalnız onunla bir fark var aramda: ben kendimi don kişot sanıyorum.”
Evet biz okuyucularada o tip sıfatlar yakıştırılabilir ve ayrıca biz kendimizi Oğuz ATAY a Selim IŞIK a veya Hikmet BENOL benzetmiyoruz biz kendimizi o kişiler sanıyoruz... TEHLİKELİ OYUNLAR ın altında TUTUNAMAYNLAR ı çok yorumladım ama ınanın 2 Roman birbirinin devamı gibi ve her iki romanda birbirinden güzel. ve ayrıca bu romanın son sayfalarını çok beğeneceksiniz....