ÖMER KAYA
@Adlikaya
Beni bilen bilmez , bilmeyen bilir.
Film endüstrisinin nasıl olur da ilgisini çekmez, dediğim bir roman. İçinde yüzlerce özlü söz, kitap ve film ismi geçiyor. Türk romanına yeni bir soluk getirdiği aşikar. Polisiye, felsefe, yeraltı vs. her şey karışmış kitaba... Asla okumam diyenlerin okumaya başladığında bir çırpıda okuyacağı kadar akıcı bir kitap. Romanda edebi ve teknik sorunları titiz inceleyen klasizm etkisindekilerin eleştireceği bir kitap olsa da onların bile hoşuna gideceğini düşünüyorum. Beğeneceksiniz...
İnsanın Anlam Arayışı
Yazar , Hitlerin toplama kamplarında kendisinin ve diğer esirlerin yaşam mücaelesini psikoljik açıdan irdeliyor. Varoluşçu psikoljinin dalı olan Logoterapi ekolünün sahibi Viktor Frankl, kitapın yarısından itibaren bu ekole ve psikoljik yaklaşımlara dair bilgiler veriyor. Edebi değer taşımayan bir eser fakat toplama kamplarındaki yaşamsal mücadeleyi insanın iliklerine kadar hissettiriyor.
Uzun HikayeEdebiyat & Roman
Mustafa Kutlu , kendi ifadesine göre hikayelerini kıraathane tarzı yerlerde bir oturuşta yazar ve yazığı hikaye üzerinde fazla düzenleme yapmayı sevmez. Günlük konuşma diline yakındır. Atasözleri , folklor ve tolumun klişeleşmiş bazı kültür öğeleriyle geçmişle günümüz arasında bir bağ kurmaya çalışır. Yer yer ironi ve mizahlarına gülersiniz hem de Türk toplumunun gerçek kimliğini, acılarını ve sevinçlerini duyumsarken hüzünlerinirsiniz. Yani hikayelerinde oluşturduğu nostalji dolu sımsıcak hava ağlarken güldürür sizi. Derler ya: Kadir İnanır ağlarken gözbebekleri güler diye... İşte tüm bu söylediklerimin tam da üzerine oturan bir hikaye Uzun Hikaye. Oradan oraya göçebe yaşayan bir ailenin hikayesi.. Gittikleri her kasabanın yerlilelerinin ayrı ayrı hikayeleri birleştirilmiş. Bu kişiler üzerinden Türk tolumunun bir dönemi sosyolojik olarak incelenmiş hikayede. Aile bir tren durağında iniyor, gidecek yerleri yok. Eski bir tren vagonuna yerleşiyor, vagona bir baca yapıyorlar. Hikayede ; vogon, duman tüten baca ve bu sıcak aile adeta bir karpostal resmi çizerek anlatılır. Filme de uyarlanan Uzun Hikayenin başrollerine Kenan İmirizaloğlu tam uymuş.
Dostoyevski , hep yaptığı gibi insanın iç yüzünü pazara sürmüş. Hatta Yeraltından Notlar romanının tamamı bir karakterin iç konuşmaları, sıkıntıları , beyninin derinlerindeki sırlarından oluşuyor diyebiliriz. Yeraltından kasıt yerin altı değil insanın bilinç koridorlarıdır. Çevresinden soyutlanmış bir kişinin bazı mekanlarda arkadaşlarıyla buluşması ve Liza adında bir kızla yaşadığı yakınlaşma dışında olay yok diebiliriz. Kitabı felsefe ve psikoloji biliminin bakış açısıyla okumadığınızda kitaptan sıkılabilirsiniz.
Kitapta beni etkileyen bazı cümlelere yer vermek istiyorum.
"40 yaşından fazla yaşamak bayağılılıktır, hatta ahlaksızlıktır." Bugün 40 yaşına girdiğimden olsa gerek, bu cümle beni sarstı.
"19. yy. adamı karaktersiz olmalı, böyle olmaya mecburdur."
"Anlayışlı bir adam kendine saygı duyabilir mi?"
"Birgün arzu, kaprislerimizin de formülü bulunur, isteklerimizin hangi konulara yönelik gerçekleştiği hesaplanırsa o zaman insan muhtemelen hiç bir şey istememeye başlar. Hayat bir cetvele dökülseydi insana yapacak bir şey kalmazdı"
"İnsan hayatındaki bütün problemleri yüzde yüz halletse sırf nankörlüğü ve küstahlığı yüzünden bir rezalet koparacaktır."
Kitap tamamen bunalım... Camus'un Yabancı eserini varoluşçuluğun en önemli romanı sayaların yanında Yeraltından Notları da bu alana dahil edenler var. Kitap okunmalı...
Puan vermedi
Sıcaktan kavrulan bir yaz ve fakir dört arkadaş... Necatiye takılarak kafayı bulurlar. Kerim, zengin kız arkadışından daha yeni ayrılmıştır. Kafayı bulduklarında hepsi birlikte sokakta şarkı söylemeye başlarlar. Pencerelerden dört kafadara katılanlar ve katılmayanlar vardır. Bu gençler Alsancak sahilinden gelen serin bir imbat ile hoş duygular yaşarlar.
Yazar iç ve dış unsurları titizlikle birleştirmiş. Öyle ki sıcaklık, sokaklar , imbat gibi dış unsurlardan kalbe akan hoş bir duygu hissi uyandırmaya çalışmış.
