Hayat küçük bir nefesten fazlası değildi. Sonsuz karanlığın içerisinde bir anlık yanıp sönen bir ışıktı.
Saraiva, objektif bir gerçekliğe ulaşamayacağını söylemişti ona. Fakat bir insan olarak her zaman başka bir tür gerçekliğe erişimi vardı, subjektif gerçekliğe.
Ahlaki bir doğruya. Dürüstlük.