Bazen dünya dertleri beni çok yoruyor. Omzumda bir yük ve çevremde ilgisiz bilgisiz ( benden habersiz) insanlar olduğunu düşünüyorum. Dünyadan beklentim fazla galiba diyorum kendime. Beklentileri azaltıp mutluluğu yükseltmek kendi elimde diyorum. Ama çaba sarf etmek içimden gelmiyor. Hüznü yaşamakta güzel aslında, benim gibi melankolik birisi için. Yani bir çelişki içindeyim işte; acı veren, kurtulmak istenen ama yine de katlanılan...
...Kiminin güzel atlarıyla arabası vardır, caddelerden umursamazca geçerken sahip olduğu güzelliklerin farkında değildir. Oysa bir başkasının alnına hep yaya yürümek yazılmıştır; önünden fırtına gibi atlar geçerken kıskançlıktan çatlar ve hayran hayran dilini şaklatmakla yetinir.