Sevgili ruhum , göz nurum , kalp atışım , öbür alemlere açılan kapım… günlüğümü seni paylaşmak , rahatlatmak ve aynı zamanda sana armağan etmek için yazıyorum , umarım seni incitici şeyler söylemem , çünkü sen benim en değerli hazinemsin , ruhumsun , 36,5 derece sıcaklığımsın….
Ben yurtdışına gitmek istiyorum
Çoğu zaman bu ülkeye ve dedikoducu bu millete ait olmak ya da onlarla birlikte yaşamak istemiyorum
Kurallardan bıktım
Yaşamaya çalışmaktan çok sıkıldım
Her ne kadar başarılı olsam da çırpınsam da ailemin ekonomik bir bataklıktan sürekli farklı hamlelerle dışarı çıkmaya çalışmasını izlemekten kimi zaman da bunun uğruna yorgun düşmesini görmekten çok sıkıldım utandım
Ben artık diplomamın geçerli olacağı, kalbimin onaylayacağı bir mesleği hakkıyla kazanarak , huzur içinde dostlarım ailem ve sevgilimle beraber yaşayabileceğim bir yuva ülkem “ olsun istiyorum
Türkiye benim kanım, fakat olmuyor buralarda kadınım ama inan o gücümü farklı yönlere harcamak istiyorum
Stres yapmaktan ve yaşamaya çalışmaktan çok sıkıldım
Elalem ne der “ cümlesini duyunca kustum
Rahatsız edilmekten terörize edilmekten ayrışmaktan kendimi açıklamak zorunda bırakılmaktan her an at koştırmaktan da keza çok sıkıldım
Ruhum tatmin istiyor bazı görevleri tamamlamak değil
Ruhum güvende hissetmek istiyor
Güvende hissetsin ki sağlıklı düşünebilsin , diğer insanlar gibi” ve onlarla olan iletişimi de sağlıklı olsun elinden daha çok iş gelsin
Ben ruhuma dokunulsjn istiyorum Türkiye’de havada aşkı gibi yaşamak değil
Onun yerine inancıma da saygı duyulan bir destinasyonda yıldızların altında gök mavisi renkte kaliteli güzel bir ülkede yaşamak isterim
Kim bilir belki oralar benim memleketim olur
Bu insanların gidişatı iyi değil
Ve ben her saniye ya da her saniye olmasa da günümü onların inancına